Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] oraz decyzję Starosty [...] z dnia [...], Nr [...].
W/w wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony m. in. uczestniczce postępowania M. G. w dniu 15.maja 2008 roku.
W dniu 12.czerwca 2008 roku pełnomocnik uczestniczki postępowania M. G., adwokat P.B., wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku. Tego samego dnia uiszczono również wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 200 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
Z kolei w myśl przepisu art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Skarga kasacyjna M.G., sporządzona i wniesiona została w ustawowym terminie przez pełnomocnika uczestniczki postępowania, będącego adwokatem. Wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony w wysokości 200 złotych. Jednakże stosownie do brzmienia § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) - wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia).
Tym samym wpis od skargi kasacyjnej wynosić powinien połowę wpisu od skargi czyli 250 złotych. Uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 200 złotych nie czyniło zadość przepisowi wymogom, określonym w § 3 cyt. rozporządzenia.
Zauważyć przy tym należy, iż wyrażenie "opłata stała", użyte w art. 221 p.p.s.a., oznacza "wpis stały". Opłata w wysokości stałej w rozumieniu tego przepisu to opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz także taka, która, stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość ("wysokość stałą"). Gdy pismo procesowe podlega opłacie w wysokości ułamkowej części kwotowo określonego wpisu stałego, to opłata ta zawsze ma wysokość stałą. Nie przeczy temu konieczność dokonania w takiej sytuacji operacji rachunkowej celem ustalenia ułamkowej wysokości opłaty, gdyż wynik tej operacji zawsze może być jeden. Usuwa to możliwość powoływania się na niepewność co do wymagania, któremu strona, reprezentowana przez pełnomocnika, musi sprostać, aby nie narazić się na sankcję przewidzianą w art. 221 in fine (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.stycznia 2006 roku, sygn. akt II OSK 395/05, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny Lex nr 196445).
Powyższe oznacza, iż w przedmiotowej sprawie wpis od skargi kasacyjnej, wynoszący połowę wpisu stałego od skargi, stanowi również opłatę stałą. To z kolei oznacza, iż pełnomocnik strony powinien bez wezwania uiścić kwotę 250 złotych tytułem wpis stałego od skargi kasacyjnej. Jeśli bowiem skarga kasacyjna podlega opłacie sądowej tytułem wpisu w stałej wysokości i nie została należycie opłacona, a jest wnoszona przez adwokata bądź radcę prawnego, podlega odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia opłaty. Pamiętać bowiem należy, iż z dniem 17.marca 2006 roku utracił moc § 5 ust. 2 w/w rozporządzenia zgodnie, z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Wyrokiem z dnia 7.marca 2006 roku w sprawie o sygn. SK 11/05 Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, iż przepis § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP (Dz. U. Nr 45, poz. 322).
W tym stanie rzeczy, Sąd bez wzywania do uiszczenia opłaty, na podstawie przepisu art. 221 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
A.K.