Uzasadnienie
W dniu [...] J. W. wniósł, za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania, gdyż po ponownej analizie materiału dowodowego organ uznał, iż skarga strony jest zasadna. Opierając się na unormowaniu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydał decyzję z dnia [...], Nr [...] w całości uwzględniającą żądanie strony.
W piśmie z dnia [...] J. W. napisał, iż uprzejmie prosi o wycofanie dokumentów, ponieważ organ uwzględnił jego żądanie i decyzją z dnia [...] przyznał mu uprawnienia kombatanckie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z informacji uzyskanych zarówno od strony, jak i od organu wynika, iż Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...], Nr [...] uchylił własną wcześniejszą decyzję z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] oraz przyznał J. W. uprawnienia kombatanckie jako osobie podlegającej represjom wojennym, przebywającej w miejscu odosobnienia, w którym pobyt dzieci do lat 14 miał charakter eksterminacyjny, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa w maju 1944 roku.
Wobec przytoczonych argumentów Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne.
W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu.