Uzasadnienie
J.P.-B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r., nr [...], w przedmiocie pozostawienia ponaglenia bez rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 1 grudnia 2020 r. skarżący został wezwany do podpisania skargi bądź nadesłania jej podpisanego odpisu lub odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Stosowne wezwanie do usunięcia braku skargi zostało doręczone skarżącemu 16 grudnia 2020 r. W ustawowym terminie brak skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2325 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do podpisania skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie podpisał skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej 16 grudnia 2020 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 23 grudnia 2020 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie.
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
dc