Uzasadnienie
W dniu 25 sierpnia 2004 r. F.K. wniósł, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. W treści skargi zawarł on również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2004 r. Sąd jednak odrzucił wniosek o przywrócenie terminu podając w uzasadnieniu, iż został on złożony po terminie. Postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości wniesienia, w terminie 7 dni, zażalenia doręczono F.K. w dniu 21 grudnia 2004 r. (dowód - karta 32 akt).
W dniu 30 grudnia 2004 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, iż przyczyną uchybienia terminowi było niezrozumiałe pouczenie zawarte w treści kontestowanej decyzji. Jednakże zażalenie powyższe, jako złożone po terminie, zostało odrzucone (postanowienie Sądu z dnia 26 stycznia 2005 r.). Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości i terminie złożenia zażalenia doręczono skarżącemu – F.K. w dniu 9 lutego 2005 r. (dowód - karta 46 akt). Postanowienie to uprawomocniło się więc z dniem 18 lutego 2005r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz, 1270 ze zm., powoływanej dalej skrótowo jako p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, iż decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] doręczono F.K. w dniu 9 lipca 2004 r. Wobec tego termin do wniesienia skargi wyekspirował w dniu 9 sierpnia 2004 r. Skarga natomiast została złożona w organie w dniu 25 sierpnia 2004 r, W treści skargi zawarto również wniosek o przywrócenie terminu, jednakże został on prawomocnie odrzucony przez Sąd.
W tej sytuacji Sąd orzekł, jak w postanowieniu na mocy art. 58 § l pkt 3 i § 2 p.s.a.