Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi ustanowił na wniosek skarżącej A. D. dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania L. D. kuratora do doręczeń w osobie M. C. – pracownika tutejszego sądu. Ustanowienie kuratora nastąpiło po uprzednim wpłaceniu przez skarżącą zaliczki w wysokości 120 zł na pokrycie wydatków w postaci należności za ustanowienie kuratora do doręczeń.
Pismem z dnia 14 maja 2014 r. kurator wniósł o przyznanie wynagrodzenia za dokonane w sprawie czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 211 oraz art. 213 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynagrodzenie kuratora ustanowionego w sprawie stanowi wydatek zaliczany do kosztów sądowych.
Do ustalenia wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla uczestników nieznanych z miejsca pobytu w postępowaniu sądowo-administracyjnym zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1476). W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych.
Ponadto kuratorowi przysługuje zwrot wydatków poniesionych przez niego w związku z wykonywaniem czynności w danej sprawie (§ 2 ust. 1). Z kolei w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł.
W ocenie sądu, uwzględniając nakład pracy kuratora zasadne jest przyznanie M. C. wynagrodzenia w kwocie 240 zł, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Jednocześnie sąd doszedł do przekonania, że zaliczka uiszczona przez stronę skarżącą w kwocie 120 zł jest niewystarczająca dla pokrycia kosztów wynagrodzenia ustanowienia kuratora. W zaistniałej sytuacji sąd zgodnie z art. 237 § 3 p.p.s.a. nakazał jej uzupełnienie, o czym orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia. Wskazać trzeba, że brak uiszczenia zaliczki w zakreślonym terminie skutkować będzie wszczęciem procedury mającej na celu przymusowe wyegzekwowanie należności (art. 238 p.p.s.a.).
a.bł.