Uzasadnienie
3 II SA / Łd 831 / 03
Uzasadnienie
Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] zatwierdził operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina Z. w zakresie danych opisowych i graficznych dotyczących nieruchomości opisanych w jednostce rejestrowej Nr 18. Jako podstawę decyzji wskazano przepis art. 22 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) a także § 42 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że operat opisowo-graficzny został opracowany przez uprawnioną jednostkę w ramach modernizacji ewidencji a o jego projekcie prawidłowo zawiadomiono zainteresowanych.
W odwołaniu od tej decyzji A. K. podniosła, że w efekcie przeprowadzonej modernizacji ewidencji została pozbawiona ok. 4 arów nieruchomości a granica między jej nieruchomością a nieruchomością sąsiada została przesunięta na jej niekorzyść.
Po rozpatrzeniu odwołania A. K. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podniósł, iż organ I instancji prawidłowo wprowadził do zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów przebieg granicy wynikający z operatu podziałowego. W 2001roku przeprowadzono podział działki numer137 (sąsiadującej z działką skarżącej) i w ramach postępowania podziałowego protokolarnie ustalono granicę między działką skarżącej(numer 136) a nowoprojektowanymi działkami 137/1 i 137/2. W protokole z przyjęcia granic widnieją podpisy małżonków K., którzy bez zastrzeżeń przyjęli przebieg granicy. Zdaniem organu granica między działkami 136 oraz 137/1 i 137/2 ma charakter granicy prawnej. Spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków a w razie ich wystąpienia przebieg spornych granic wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
W skardze z dnia [...] A. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów nie miało uzasadnienia prawnego i faktycznego. Skarżąca podnosi, że czuje się pokrzywdzona i oszukana ustaleniem przebiegu granicy.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 powołanej ustawy). W ramach tej kontroli sądy administracyjne badają, czy zaskarżona decyzja ma oparcie w prawie materialnym i czy organy nie naruszyły przepisów regulujących postępowanie administracyjne.
Skarga jest zasadna choć nie z powodów w niej przytoczonych.
Przepisy z zakresu ewidencji gruntów (ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne – powołana wyżej oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - Dz. U. Nr 38, poz. 454) stanowią, że organy administracji publicznej prowadząc ewidencję gruntów rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych lub dyspozycji zawartych w aktach normatywnych (§ 12 wyżej cytowanego rozporządzenia).
Taki pogląd był wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w wyrokach II S.A. 1155/92, II S.A. 1718/95, II S.A. 1824/95, II S.A. 1231/97, II S.A. 1094/98, II S.A. 810/98 i II SA.1283/97.
Podkreślić ponadto należy, że skarżąca domaga się wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów poprzez przywrócenie stanu sprzed modernizacji a właściwie sprzed postępowania podziałowego z 2001 r. Organy prowadzące ewidencję gruntów nie były władne rozstrzygać o kwestii przebiegu spornej granicy. Spór w tym zakresie ma charakter sporu granicznego i może być rozstrzygnięty wyłącznie w postępowaniu o rozgraniczenie.
Niezależnie od powyższego zaskarżona decyzja musi być wyeliminowana z obrotu prawnego. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) sąd uchyla zaskarżoną decyzję jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania dające podstawę do wznowienia postępowania.
Oceniając zaskarżoną decyzję należy stwierdzić, że w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania. W sprawie bezsporne jest, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie żył już współwłaściciel spornej nieruchomości S.K. Dalsze postępowanie administracyjne, w tym również odwoławcze toczyło się bez udziału osób zainteresowanych tj. spadkobierców S. K. Na rozprawie w dniu [...] skarżąca oświadczyła, że spadek po mężu nabyła ona oraz troje dorosłych dzieci. Należy podkreślić, że skarżąca już w swoim odwołaniu informowała o fakcie śmieci męża.
Zatem, w ocenie sądu, wszyscy współwłaściciele nieruchomości winni być stronami postępowania administracyjnego. Jeśli zaś strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu to stwierdzić należy, że miało miejsce naruszenie prawa dające podstawę do jego wznowienia (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił obie kwestionowane decyzje.
W przedmiocie wykonalności zaskarżonych decyzji orzeczono na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy.
ms