Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy garażu o powierzchni użytkowej 24,80 m2, kubaturze 74,70 m3 objętej zgłoszeniem B. i M. G. oraz I. i D. D. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzją z dnia [...] Nr [...] udzielono [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w S. pozwolenia na budowę zespołu handlowo - usługowo - mieszkalnego na działce położonej w S. przy ul. A. 29/30, nr ewid. działki[...]. Po nabyciu od [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w/w działki nastąpił jej podział, tak że B. i M. G. oraz I. i D. D. kupili działkę nr 550/3 i 550/7 (akt notarialny z dnia [...] Rep. A Nr[...]).
Następnie na wniosek nabywców Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] Nr [...] zmienił decyzję o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej określenia inwestora i udzielił pozwolenia na budowę polegającą na dokończeniu realizacji segmentu mieszkalno - usługowego oraz garaży zlokalizowanych w S. przy ul. A na działce nr 550/3 i 550/7 stanowiącej własność B. i M. G. oraz I. i D. D. W dniu 21 lipca 2000 r. B. i M. G. oraz I. i D. D. powiadomili Urząd Miasta w S. o przystąpieniu do użytkowania powierzchni garażowej zrealizowanej w oparciu o w/w pozwolenie na budowę.
W następstwie powyższego Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] Nr [...] zgłosił sprzeciw w sprawie zakończenia budowy garażu o powierzchni użytkowej 24,80 m2, kubaturze 74,70 m3 objętej powyższym zgłoszeniem. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż porównując plan realizacyjny zagospodarowania terenu załączony do decyzji o pozwoleniu na budowę oraz wycinek z mapy zasadniczej miasta S. stwierdził, iż garaż został wybudowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę.
Po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, Wojewoda [...] (decyzją z dnia [...] Nr [...]) uchylił w całości kwestionowaną decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy uznał, iż sprawa wymaga ponownego, wnikliwego rozpatrzenia przez organ nadzoru architektoniczno -budowlanego szczebla podstawowego.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy. Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia [...], Nr [...] zobowiązał inwestorów do uzupełnienia w terminie 7 dni pisma informującego o przystąpieniu do użytkowania garażu o oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi polskimi normami oraz o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy.
Po otrzymaniu wymaganego oświadczenia Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] ponownie zgłosił sprzeciw w sprawie zakończenia budowy garażu.
W odwołaniu od powyższej decyzji I. i D. D. podnieśli, iż organ nie mógł zgłosić sprzeciwu, ponieważ 14 dniowy termin do jego zgłoszenia już dawno minął. Wskazali, iż wykonanie zasadniczych robót miało miejsce w latach 1994 - 1995, a dziennik budowy potwierdzający zakończenie robót znajduje się w Urzędzie Miasta od 17 sierpnia 1999 r. Ponadto w dniu 4 lutego 1994 r. podjęta została decyzja o wykonaniu projektu technicznego dla 9 garaży, według której zrealizowano etap z 4 garażami.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy kontestowaną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]. Wskazał, iż analiza materiału dowodowego pozwala na stwierdzenie, że ustalenia dokonane przez organ I instancji są jednoznaczne i potwierdzają fakt wybudowania garażu niezgodnie z pozwoleniem na budowę. Decyzją z dnia [...] przeniesione zostało pozwolenie na budowę wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym w wersji złożonej przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową. Wobec czego powinny być zrealizowane obiekty objęte tym pozwoleniem, ponieważ nie nastąpiła zmiana zatwierdzonej dokumentacji w sposób wymagany przez przepisy prawa budowlanego. Rzekoma decyzja z dnia [...] stanowi w istocie protokół ze spotkania i nie odpowiada wymogom obowiązujących przepisów, gdyż nie jest pismem urzędowym. Zarzut odwołania dotyczący niezachowania terminu w świetle dokumentów zgromadzonych w aktach jest nieuzasadniony.
Skargę na powyższą decyzję złożyli I. i D. D., wnosząc o jej uchylenie w całości. W jej uzasadnieniu podnieśli, iż decyzja zawarta w protokole z dnia 4 lipca 1994 r. jest dokumentem, gdyż jest opatrzona stemplem "Urzędu Miasta S. Wydziału Planowania Przestrzennego i Nadzoru Budowlanego", podpisem i imiennym stemplem "Z up. Prezydenta Miasta Naczelnik Wydziału Planowania Przestrzennego i Nadzoru Budowlanego". Wobec czego pismo posiada cechy dokumentu urzędowego i powinno być wzięte pod uwagę przez organ odwoławczy. Pominięcie dowodu o decydującym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy bez należytego uzasadnienia, zdaniem inwestorów, stanowi poważne uchybienie proceduralne, które mogło wpłynąć na wynik postępowania. Skarżący podali także, iż garaż został wybudowany zgodnie z projektem załączonym do pierwotnego pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się natomiast do tez zawartych w skardze organ podniósł, iż nie znajdują one uzasadnienia w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
W dniu 4 lutego 2004 r. wpłynęło pismo procesowe strony przeciwnej zawierające wniosek o umorzenie postępowania sądowego. W jego uzasadnieniu strona przeciwna podała, iż sprawę legalności wybudowanego garażu i jego użytkowania badał organ nadzoru budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia [...], Nr [...] udzielił m.in. I. i D. D. pozwolenia na użytkowanie garażu.
Bezspornym jest, iż inwestorzy zaskarżyli decyzję o sprzeciwie w sprawie budowy garażu. Jednakże postępowanie, co do legalności wybudowania obiektu i rozstrzygnięcia istoty sprawy dalej był prowadzone przez właściwy organ. Po jego zakończeniu organ wydal merytoryczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. W tej sytuacji orzekanie o legalności zaskarżonego aktu stało się zbędne.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § l pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.