Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...] orzekającą o odmowie umorzenia kwoty należności z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych w okresie od dnia 1 grudnia 2006 r. do dnia 30 września 2008 r. na rzecz osoby uprawnionej – N. G., w kwocie 3 927 zł oraz o odmowie umorzenia w całości kwoty należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, wypłaconych w okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2009 r. oraz od dnia 1 października 2010 r. do dnia 31 marca 2012 r. na rzecz osoby uprawnionej – N. G., w kwocie 15 000 zł, wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami.
Jak wynika z akt administracyjnych powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została wysłana na adres T. G. w dniu 29 maja 2012 roku. Przesyłka zawierająca ową decyzję, ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, a także z uwagi na brak osoby, która podjęłaby się oddać pismo adresatowi, została złożona w placówce pocztowej w dniu 30 maja 2012 roku, na okres 7 dni, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce oddawczej (awizo). Na zwrotnym potwierdzeniu doręczyciel wskazał, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej Nr 9. Powtórnego awiza dokonano w dniu 8 czerwca 2012 roku. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy w dniu 18 czerwca 2012 roku zwrócił przesyłkę do organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], wniósł T. G. w dniu 27 lipca 2012 roku, za pośrednictwem organu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł alternatywnie o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu, bądź o oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz.U. poz. 270 dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została skarżącemu prawidłowo doręczona w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: K.p.a.). Zgodnie z powołanym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata.
Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, w dniu 30 maja 2012 roku oraz 8 czerwca 2012 roku, jednakże skarżący nie podjął jej w terminie. Wobec tego stosownie do powołanego art. 44 K.p.a. decyzję należy uznać za doręczoną w dniu 15 czerwca 2012 roku, zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 17 lipca 2012 roku. W tej sytuacji należy uznać, że skarga T. G. złożona w siedzibie organu odwoławczego w dniu 27 lipca 2012 roku, została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
Na marginesie należy wyjaśnić, że odebranie w dniu 9 lipca 2012 r. przez pełnomocnika skarżącego kserokopii decyzji, której wcześniej skarżący nie odebrał, nie niweczy skutków prawnych doręczenia dokonanego w trybie art. 44 K.p.a..
W tym stanie rzeczy, na postawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a, orzeczono jak w postanowieniu.
n.k.