Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Starosta [...] na podstawie art.66a ust.2 w związku z art.66 ust.3a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym/Dz.U. nr 98 poz.602 z późn. zm./ oraz § 11 ust.1 pkt.1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia/Dz.U. nr 44 poz.432 z późn. zm./ postanowił odmówić wydania decyzji o nadaniu numeru identyfikacyjnego na nadwoziu w samochodzie osobowym marki Volkswagen o numerze rejestracyjnym [...] na wniosek J. O. W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z treścią art.66a ust.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. starosta właściwy w sprawach rejestracji pojazdu wydaje decyzję o nadaniu cech identyfikacyjnych w przypadku pojazdu:
- 1) zbudowanego przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy konstrukcji własnej, którego markę określa się jako "SAM",
- 2) w którym dokonano wymiany silnika na silnik bez numeracji fabrycznej,
- 3) odzyskanego po kradzieży, w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu,
- 4) nabytego na licytacji publicznej lub od podmiotu wykonującego orzeczenie o przepadku pojazdu na rzecz Skarbu Państwa, w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu,
- 5) w którym cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu, a prawomocnym orzeczeniem sądu zostało ustalone prawo własności pojazdu,
- 6) w którym cecha identyfikacyjna uległa skorodowaniu lub została zniszczona podczas wypadku drogowego albo podczas naprawy.
Właściwy organ może wydać decyzję o nadaniu cech identyfikacyjnych w pojeździe jedynie w przypadkach określonych w tym przepisie. J. O. złożył wniosek o nadanie numeru identyfikacyjnego na nadwoziu w samochodzie marki Volkswagen dołączając zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego oraz postanowienie Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie orzeczenia o dowodach rzeczowych. Nie została zatem spełniona żadna z przesłanek określonych w przepisie art.66a ust.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.
Odwołanie od wymienionej decyzji złożył J. O. Decyzją nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art.138 § 1 pkt.1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż organ administracji I instancji prawidłowo ustalił, iż nie zachodzą przesłanki określone w przepisie art.66a ust.2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Brak było zatem podstaw do wydania decyzji o nadaniu numeru identyfikacyjnego na nadwoziu pojazdu marki Volkswagen nr rej. [...]. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu administracji I instancji.
Na wymienioną decyzje skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył J. O. podnosząc, iż jest ona krzywdząca.
W dniu 8 czerwca 2004r. do akt sprawy wpłynął odpis aktu zgonu z którego wynika, iż J. O. zmarł w dniu 26 kwietnia 2003r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art.161 § 1 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Należy zaznaczyć, iż z chwilą śmierci danej osoby gasną niemajątkowe oraz niektóre majątkowe prawa i obowiązki zmarłego. Natomiast pozostałe prawa majątkowe przechodzą na inne osoby.
Żądanie wydania decyzji o nadaniu i nabiciu numeru na nadwoziu samochodu ma charakter ściśle osobisty. Jest ono związane z osobą mającą tytuł prawny do pojazdu i nie podlega dziedziczeniu. Nie wchodzi ono do masy spadkowej. W przypadku śmierci osoby mającej tytuł prawny do pojazdu zachodzi niedopuszczalność prowadzenia postępowania o wydanie decyzji o nadaniu numeru na nadwoziu samochodu z udziałem spadkobierców zmarłego. W takiej sytuacji brak jest podstaw do zawieszenia postępowania i postępowanie winno zostać umorzone.
Z uwagi na to, iż J. O. w dniu 26 kwietnia 2003r. zmarł zaś przedmiot postępowania dotyczy praw ściśle związanych z jego osobą na podstawie art.161 § 1 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.