Uzasadnienie
II SA/Łd 842/01
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] Nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
W toku postępowania ustalono, iż w dniu 10 lipca 2000 r. A. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na skutek złożenia powyższego wniosku. Jako powód wskazał okoliczność, iż A. K. złożył wniosek po terminie określonym w art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem wnioski zaopiniowane przez właściwe stowarzyszenie osób poszkodowanych wraz z dowodami potwierdzającymi rodzaj i okres represji, zainteresowane osoby mogą składać do Kierownika Urzędu do dnia 31 grudnia 1999 r. Termin ten wyznaczony dla stron i uczestników postępowania administracyjnego nie może być przez organ prowadzący postępowanie przedłużany. Jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności procesowej podjętej przez stronę.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. K. opisał jakich krzywd doznał w czasie przebywania w obozie niemieckim jako 5 - letnie dziecko.
Orzekając jak wyżej, Kierownik Urzędu podał, iż strona nie przedstawiła dowodów, że wniosek o przyznanie przedmiotowego uprawnienia złożyła w ustawowym terminie.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. K. powołując się na swój podeszły wiek i stan zdrowia wniósł o przywrócenie terminu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt sądowych, pismem z dnia 3 lutego 2004 r. A. K. poinformował Sąd, iż po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 kwietnia 2003 r. organ przyznał mu uprawnienia kombatanckie. Skarżący, do powyższego pisma, załączył kserokopię decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] stwierdzającej, iż A. K. spełnia warunki z art. 21 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371) i w związku z tym przyznającej uprawnienia kombatanckie z tytułu pobytu w obozie hitlerowskim w miesiącu sierpniu 1940 r. W tej sytuacji orzekanie o legalności zaskarżonej decyzji stało się zbędne.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § l pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.