Uzasadnienie
II SA/Łd 852/22
A.P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Starosty Pabianickiego z 5 września 2022 r. (znak: OR.1431.41.2022) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Zaskarżone rozstrzygnięcie wydano w związku z wnioskiem skarżącego z 9 sierpnia 2022 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie nieudzielenia odpowiedzi przez Starostę Pabianickiego na wszystkie pytania zawarte we wniosku skarżącego z 27 czerwca 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona na postanowienie, które nie jest ostateczne.
Wyjaśnić przede wszystkim należy, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi wniesionej przez A.P. jest postanowienie wydane na podstawie art. 61a § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 735). Jak stanowi § 2 tego przepisu, na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie.
Uwzględniając przytoczone wyżej normy prawa należy dojść do konkluzji, że na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydane przez organ pierwszej instancji przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego rzędu, o czym prawidłowo pouczono skarżącego w treści zakwestionowanego aktu. W takiej sytuacji uprawnienie dla A.P. do wniesienia skargi do sądu administracyjnego powstałoby dopiero po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ zażaleniowy.
Innymi słowy, wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu pierwszej instancji, z pominięciem etapu rozpoznania sprawy przez administracyjny organ drugiej instancji, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ustawy p.p.s.a., tym bardziej, że postanowienie organu stopnia podstawowego zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku zaskarżenia.
Uwzględniając zatem okoliczność, iż warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, skarga wniesiona bez wyczerpania tych środków, jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., co uzasadnia jej odrzucenie.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.
is