Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. P. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 12 maja 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 127/15 ze skargi B.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego prawidłowości rozbudowy budynku.
Zażalenie na powyższe postanowienia wniosła B. P. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn. akt II OZ 1110/20, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącej, wskazując w uzasadnieniu, że od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania z powodu niezachowania terminu, o którym mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna. Sporządzenie i wniesienia przez samego skarżącego zażalenia na postanowienie, od którego przysługuje skarga kasacyjna, powoduje, że zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Ponadto w piśmie przewodnim, doręczającym odpis zaskarżonego postanowienia z dnia 11 września 2020 r., widnieje błędne pouczenie o przysługującym zażaleniu. Sąd stwierdził, że nie ma ono wpływu na niedopuszczalność wniesionego zażalenia, ale może być brane pod uwagę przy ewentualnym złożeniu przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od zaskarżonego postanowienia.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 stycznia 2021 r..
W piśmie z dnia 2 lutego 2021 r. skarżąca, reprezentowana przez r. pr. D.W., wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, załączając jednocześnie do wniosku skargę kasacyjną wraz z jej odpisami, dokument pełnomocnictwa, dowód uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniósł, powołując się na orzecznictwo NSA, że błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która dokonała czynności procesowej zgodnie z nim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę prawną przywrócenia terminu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), według którego sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie nastąpiło bez jej winy. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 p.p.s.a.. Strona jest obowiązana wystąpić z takim wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, dla której wyznaczony był termin.
Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez sąd.
Brak winy w uchybieniu terminu zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie, konsekwentnie ocenia się przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. V, LexisNexis 2011).
Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że strona skarżąca w wystarczającym stopniu uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Strona uchybiła terminowi na skutek błędnego pouczenia przez Sąd o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 11 września 2020 r. Od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania z powodu niezachowania terminu, o którym mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a., jako kończącego postępowanie w sprawie przysługuje bowiem skarga kasacyjna. Błędne pouczenie nie może natomiast szkodzić stronie. Skoro bowiem strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej na skutek błędnego pouczenia o sposobie i terminie jej wniesienia, to uchybienie takie nastąpiło bez jej winy (por. postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1545/11, Lex nr 1069031).
Ponadto, przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej ustała w dniu doręczenia skarżącej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu zażalenia, tj. w dniu 26 stycznia 2021 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 2 lutego 2021 r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Co więcej, do wniosku załączona została skarga kasacyjna, zatem strona dokonała jednocześnie czynności, której dokonania w terminie zaniechała. Powyższe oznacza, że w sprawie łącznie spełnione zostały przesłanki z art. 86 § 1 i 87 p.p.s.a..
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
dc