Uzasadnienie
P.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, występując jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 roku odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2009 roku wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego skargi w kwocie 500 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2009 roku. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwane dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.
W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, a tym samym nie uzupełnił braku fiskalnego skargi.
Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w dniu 27 kwietnia 2009 roku. Termin do uzupełnienia powyższego braku upłynął zatem w dniu 4 maja 2009 roku. Termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Wezwanie skarżącemu doręczono w trybie art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Uznać zatem należy, że skarżący został skutecznie pouczony o skutkach prawnych, jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.