Uzasadnienie
II SA/Łd 868/14
W związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie zasiłku celowego, pismem z dnia 2 września 2014 r. B.M. wystąpił do tut. Sądu z wnioskiem o przyznanie mu "obrońcy z urzędu". We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący wniósł zaś o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Mając na uwadze powyższe wniosek skarżącego należało rozpoznać jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z dochodów w kwocie 529 zł. Strona nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu pomocy społecznej, udział skarżącego w postępowaniu nie wiąże się zatem z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Skutkiem powyższego postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Natomiast za uzasadniony uznać należy wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację osobistą i materialną uprawnione jest przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG