Uzasadnienie
II SA/Łd 875/09
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. Wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku E.O. zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach E.O. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z 19-letnim synem P.O. Skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1276 zł brutto. P.O. otrzymuje 180 zł netto alimentów i 400 zł netto zasiłku pielęgnacyjnego. Jedynym majątkiem skarżącej jest 61-metrowe mieszkanie spółdzielcze. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację materialną. Poinformowała, że czynsz za mieszkanie wynosi 480 zł miesięcznie, a opłaty za energię elektryczną – 100 zł. Do tego dochodzi koszt internetu w kwocie 65 zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu wniosek skarżącej w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny.
Z kolei w myśl art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze niewielka wysokość osiąganych dochodów.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
LF