Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 4 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 8 pkt 4 i art. 47 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) Wójt Gminy B. przyznał A. S. zasiłek rodzinny na dziecko A. S. w wysokości 43 zł miesięcznie oraz dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka A. S. w wysokości 170 zł na okres od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 sierpnia 2005r.
Następnie decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 104, 130 § 4 k.p.a. oraz art. 4 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 8 pkt 4, art. 47 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) Wójt Gminy B. przyznał A. S. zasiłek rodzinny na dziecko A. S. w wysokości 43 zł miesięcznie na okres od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 sierpnia 2005r. odmawiając jednocześnie przyznania jej dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka.
Kolejną decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 104, 130 § 4 k.p.a. oraz art. 4 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 8 pkt 4, art. 47 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) Wójt Gminy B. przyznał A. S. zasiłek rodzinny na dziecko A. S. w wysokości 43 zł miesięcznie i dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w wysokości 170 zł miesięcznie na okres od dnia 1 lipca 2004r. do dnia 31 sierpnia 2005r. oraz stwierdził utratę mocy decyzji z dnia [...], Nr [...].
Z uwagi na powyższe A. S. złożyła "skargę na sposób załatwiania sprawy" rozpatrzoną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. jako odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...], w wyniku czego organ odwoławczy decyzją z dnia [...]., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. oraz art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) uchyliło w/w decyzję z dnia [...] w części przyznającej A. S. zasiłek rodzinny na A. S. umarzając w tym zakresie postępowanie organu I instancji jednocześnie utrzymując ją w mocy w pozostałej części.
Na powyższą decyzję A. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie w części utrzymującej mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...]
W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania przed Sądem.
W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) decyzją własną z dnia [...], Nr [...] uwzględniło skargę skarżącej i chyliło zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy B. oraz w odpowiedniej części decyzję organu pierwszej instancji umarzając w tym zakresie postępowanie. Z tego też względu, zdaniem organu, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone.
W związku z powyższym, zarządzeniem Sędziego z dnia 25 listopada 2004r., doręczonym skarżącym w dniu 10 grudnia 2004r. (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru k – 11), zobowiązano ją do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] cofa przedmiotową skargę.
W piśmie z dnia 16 grudnia 2004r. A S. złożyła oświadczenie, że na skutek wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzji z dnia [...] cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Artykuł 161 § 1 pkt 1 – 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (...), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna.
Taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło skargę A. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w całości uchylając decyzję własną z dnia 10 sierpnia 2004r. wraz z poprzedzająca ją decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...] w części dotyczącej przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego oraz umarzając postępowanie przed organem pierwszej instancji. W wyniku wydania powyższej decyzji pozostała w obrocie prawnym jedynie korzystna dla skarżącej decyzja Wójta Gminy B. z dnia [...] na mocy, której przyznano jej zasiłek rodzinny w wysokości 43 zł oraz dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka A. S. w wysokości 170 zł przyznane na okres od dnia 1 maja 2004r. do dnia 31 sierpnia 2005r. Tym samym orzekanie o legalności zaskarżonej decyzji stało się zbędne, a postępowanie sądowe bezprzedmiotowe.
W tym miejscu dodatkowo wskazać należy, że unormowanie z art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi samodzielną podstawę prawną dla organu administracji, którego działanie zaskarżono do Sądu do wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości.
Nadto w piśmie z dnia 16 grudnia 2004r. skarżąca złożyła oświadczenie woli, że na skutek wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] cofa skargę. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zachodziła jakakolwiek przeszkoda uzasadniająca uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec powyższego uznać trzeba, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
Z tych wszystkich względów i na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak wyżej.