Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 28 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 877/07

Uzasadnienie

II SA/Łd 877/07

Wyrokiem z dnia 26 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.Z., R.Z., W.M., K.P., M.P., E.K., K.P. i H. B. stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zasądził na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania, stwierdził, iż zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K.P. z urzędu.

W dniu 16 listopada 2007r. Rada Miejska w Ł. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie sprawy.

W piśmie z dnia 20 marca 2008r. pełnomocnik skarżącego K.P. sformułował odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W kolejnym piśmie z dnia 10 kwietnia 2008r. pełnomocnik strony wniósł o przeprowadzenie rozprawy pod jej nieobecność i przyjęcie pisma z dnia 20 marca 2008r. jako głosu do protokołu, jednocześnie powtórzyła wniosek o zasądzenie kosztów postępowania oświadczając, iż koszty zastępstwa procesowego nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości ani w części.

Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną Rady Miejskiej w Ł. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż wniosek o zwrot kosztów postępowania zostanie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z przepisem art. 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez:

1. 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę;
2. 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skarg.

Jednocześnie w myśl przepisu art. 205 §2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Takimi przepisami odrębnymi dla potrzeb niniejszej sprawy będą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z §18 ust. 1 pkt 2c w/w rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie skarga kasacyjna wniesiona została przez Radę Miejską w Ł. bezprzedmiotowa jest analiza pkt 2a i 2b §18 które regulują stawki dla pełnomocnika, który sporządził i wniósł skargę kasacyjną.

Jak wynika z akt sprawy postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 9 lutego 2006r. zostało przyznane skarżącemu K.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wyznaczony pełnomocnik uczestniczył w postępowaniu zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a po wniesieniu skargi kasacyjnej przez Radę Miejską w Ł. złożył odpowiedź na przedmiotową skargę kasacyjną formułując jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania i składając stosowne oświadczenie, iż koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości ani w części. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 15 kwietnia 2008r. pełnomocnik K.P. nie uczestniczył w rozprawie.

Dokonując subsumcji stanu faktycznego sprawy do dyspozycji wyżej przedstawionych przepisów stwierdzić należy, iż powołany wcześniej przepis §18 ust. 1 pkt 2c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości przewiduje tylko dwie sytuacje, w których adwokatowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podejmowane w ramach pomocy prawnej. W pierwszej wymagane jest uczestnictwo pełnomocnika z urzędu w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak wynika z protokołu rozprawy adwokat skarżącego nie uczestniczył w rozprawie. Z kolei drugi przypadek dotyczy sytuacji, gdy nie prowadził postępowania w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji. I ta podstawa przyznania wynagrodzenia nie zaistniała po stronie skarżącej gdyż tak w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny jak i Naczelnym Sądzie Administracyjnym skarżący reprezentowany był przez tego samego pełnomocnika i niewątpliwie nie sporządzał on skargi kasacyjnej.

Na marginesie przypomnieć należy, iż postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 9 lutego 2006r. skarżący K.P. został w całości zwolniony od kosztów sądowych. Postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne, co oznacza, iż przyznana pomoc prawna obejmowała także postępowanie kasacyjne tym samym w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżący nie podniósł żadnych kosztów postępowania, o których zwrot mógłby wnosić.

Z tych wszystkich względów stwierdzić należy, iż w tak ustalonym stanie faktycznym brak jest uzasadnienia i podstawy prawnej do uwzględnienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 204 pkt 2, art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i §18 ust. 1 pkt 2c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzekł jak w sentencji.

ar