Uzasadnienie
H. L. wniosła skargę na decyzję Kierownika do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...], Nr [...] uwzględniając skargę H. L. uchylił decyzję z dnia [...] i decyzję ją poprzedzającą oraz przyznał skarżącej uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji w maksymalnym wymiarze. W związku z tym, pismem z dni 20 maja 2005 r., H. L. cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści tego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać skutecznie wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki, które skutkowałyby koniecznością uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 3).
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1a cytowanej ustawy.