Uzasadnienie
Gmina i Miasto S. wniosły skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nieważności uchwały o darowiźnie nieruchomości gminnej na rzecz Stowarzyszenia Oświatowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 października 2004r. wezwano Gminę i Miasto S. do uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł (trzysta) złotych oraz nadesłania uchwały Rady Gminy i Miasta S. podjętej w trybie art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 listopada 2004r. ponownie wezwano Gminę i Miasto S. do uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł (trzysta) złotych.
Pismem z dnia 3 listopada 2004r. skarżąca poinformowała, iż "nie może dosłać uchwały w trybie art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym z uwagi na jej nie podjęcie przez Radę i również nie uiszcza się opłaty".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wedle przepisu art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), od skargi pobiera się wpis. W myśl przepisu art. 98 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) z kolei podstawą do wniesienia przez organy jednostki samorządu terytorialnego skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż wniesiona przez Gminę i Miasto S. skarga zawiera braki formalno - fiskalne, które to braki pomimo prawidłowego doręczenia wezwań nie zostały usunięte do dnia dzisiejszego. W wyznaczonym w wezwaniu terminie nie nadesłano bowiem uchwały Rady Gminy i Miasta S., którą należało podjąć w trybie art. 98 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, zaś skarżąca Gmina ograniczyła się jedynie do poinformowania o fakcie nie podjęcia tej uchwały. Uchwała ta, stosownie do powołanego przepisu, stanowi podstawę do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze. Uchwałę tą należało podjąć przed wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, a następnie załączyć ją do skargi. W orzecznictwie sądowym dopuszczono jednak możliwość uzupełnienia skargi poprzez późniejsze podjęcie uchwały przez organy gminy pod warunkiem, że uchwała ta zostanie podjęta przed upływem trzydziestego dnia do wniesienia skargi i zostanie ona przesłana sądowi administracyjnemu w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi (por. wyrok NSA z 19 maja 1999r., II SA/Wr 1499/98, OSS 1999r., Nr 4, poz. 116).
Z uwagi na powyższą okoliczność w sprawie zastosowano art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przedmiotowa skarga zawiera również brak fiskalny, od skargi nie uiszczono bowiem wpisu. Z tego względu w sprawie zastosowano również art. 220 powołanej ustawy. Stosownie do § 1 zdanie pierwsze tegoż przepisu, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, zaś zgodnie z § 3 powołanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Na marginesie dotychczasowych rozważań zauważyć należy, iż stosownie do regulacji prawnej rozdziału 3 powołanej ustawy o samorządzie gminnym, organem gminy upoważnionym do reprezentowania gminy w postępowaniu sądowym, w tym sądowoadministracyjnym ze skargi na rozstrzygniecie nadzorcze dotyczące gminy oraz do wniesienia skargi, jest wójt (burmistrz lub prezydent). W analizowanej sprawie organem tym był burmistrz Gminy i Miasta S. W konsekwencji burmistrzowi tej Gminy przysługiwała legitymacja do złożenia skargi w imieniu gminy.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.