Uzasadnienie
II S.A./Łd 899/01
W dniu 30 kwietnia 2001 roku E. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], mocą której utrzymana została w mocy decyzja Nr [...] wydana przez Prezydenta Miasta Ł. w dnia [...] uchylająca decyzję Nr [...] Prezydenta Miasta Ł. z dnia[...], mocą której skarżącej E. K. udzielone zostało pozwolenie na budowę, polegające na wymianie istniejącego kiosku handlowego, znajdującego się na nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy A l, na kiosk - pawilon typu UNO - 2.
Uzasadnieniem dla decyzji uchylającej wydane uprzednio pozwolenie na budowę były istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę (art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku. Nr 106. Póz. 1126 ze zm.).
W dniu 30 stycznia 2004 roku E. K. cofnęła skargę oświadczając jednocześnie, iż w następstwie rozwiązania umowy dzierżawy utraciła tytuł prawny do nieruchomości na której posadowiony był pawilon handlowy, a nadto pawilon ów przeniesiony został na inne miejsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Postępowanie w niniejszej sprawie, pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, nie zostało przez ten Sąd zakończone przed dniem l stycznia 2004 roku, a zatem sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (art. 97 par. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nrl53 póz. 1271 ze zm.))
Przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa stanowią, iż skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd władny jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością (art. 60 p.s.a.). Oceniając przyczyny, dla których skarżąca cofnęła skargę, nie można dojść do przekonania, iż czynność ta stanowi obejście prawa. Podobnie brak jest podstaw do przyjęcia, iż w następstwie cofnięcia skargi utrzymana zostałaby w mocy decyzja administracyjna dotknięta nieważnością. Tym samym stwierdzić wypada, iż nie występują w sprawie okoliczności mogące być podstawą do uznania niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zatem owa czynność rezygnacji z dochodzenia przed sadem swych praw jest prawnie skuteczna i wiąże Sąd.
Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania (art. 161 par. l pkt l p.s.a.)
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 46 par. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, póz. 368) w związku z art. art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.) nakazując zwrócić skarżącej cały wpis od skargi.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.