Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji Naczelnika Gminy w G. w części dotyczącej przekazania działki leśnej.
Powyższą decyzję doręczono stronie 20 listopada 2012 r. W treści decyzji organ administracji zawarł pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji do tutejszego Sądu za pośrednictwem Wojewody [...] w terminie 30 dni od jej doręczenia.
Skarga na ww. decyzję wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 27 grudnia 2012 r..
W następnym dniu (28 grudnia 2012 r.), zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II, skargę przekazano Wojewodzie [...], celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami do Sądu we właściwym trybie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Kwestie sposobu i terminu wnoszenia skarg do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W myśl tych przepisów skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, że datą miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty).
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1–3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97; uchwała Połączonych Izb: Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r. III CZP 33/87, OSNCP 1988, nr 6, poz. 73; postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt II FSK 2554/10 nr LEX 742361).
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody [...] została doręczona stronie 20 listopada 2012 r., o czym świadczy treść zwrotnego poświadczenia odbioru załączonego do akt administracyjnych. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na ww. decyzję upłynął w dniu 20 grudnia 2012 r.. Strona skarżąca, mimo prawidłowego pouczenia o sposobie wniesienia skargi zawartego w treści decyzji, złożyła ją nie do organu odwoławczego, lecz bezpośrednio do sądu administracyjnego. Skarga wpłynęła do sądu w dniu 27 grudnia 2012 r., a sąd przekazał ją właściwemu organowi administracji następnego dnia tj. 28 grudnia 2012 r. Oznacza to, że skarga została złożona w organie administracji po terminie.
Skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca postanowieniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), które może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
a.bł.