Uzasadnienie
M. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odsetek związanych z odszkodowaniem za nieruchomość.
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi oddalił wniosek M. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprzeciwu M. G. od postanowienia Starszego referendarza sądowego z dnia 13 kwietnia 2017 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W piśmie z dnia 2 czerwca 2017 r. M. G. wniósł do tutejszego Sądu "Sprzeciw – od doręczonego (w dniu 31.05.2017 r.) postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 maja 2017 r. (...)".
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 czerwca 2017 r. wspomniany "Sprzeciw" został uznany za zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 maja 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy jednak wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658), modyfikująca – w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa – m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Znacznej zmianie uległ m.in. art. 260 p.p.s.a., tj. przed dniem 15 sierpnia 2015 r. przepis ten stanowił, że wniesienie sprzeciwu (jeśli nie został odrzucony) skutkuje utratą mocy przez zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został ten sprzeciw wniesiony, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie przysługiwało zażalenie (por. art. 260 p.p.s.a. in fine, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r.).
Obecnie zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obecnie obowiązującym nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone bezpośrednio w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w tym katalogu, brak jest też innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie, jak to, które wydane zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 19 maja 2017r.
W konsekwencji należy stwierdzić, że ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia (zarządzenia) referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy.
Zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 260 § 2, art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
A. P.