Uzasadnienie
II SA/Łd 901/14
W dniu 11 września 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga B. W. i P. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wykonanego ujęcia wody. Formułując szereg wniosków procesowych, strona skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona wskazała, iż została obciążona obowiązkiem rozbiórki obiektu i co za tym kosztami jej wykonania mimo, że nie wzniosła spornego obiektu. W ocenie skarżących to Gmina W. winna być adresatem zaskarżonej decyzji, jako podmiot który zrealizował obiekt. W następstwie wykonanie decyzji przez skarżących wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia im znacznej szkody majątkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – w dalszej części uzasadnienia powoływana jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania jest decyzja nakazująca rozbiórkę samowolnie wykonanego ujęcia wody. Nie budzi wątpliwości, iż zaskarżona decyzja ma przymiot wykonalności. I co istotne, w ocenie sądu już sam przedmiot wniosku, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji nakazującą rozbiórkę ujęcia wody w sposób wystarczający uprawdopodobnia wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tej sytuacji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
LS