Postanowienie WSA w Łodzi z 24 stycznia 2019 r., II SA/Łd 902/18

Sąd

Dnia 24 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 roku

Sprawa

sprawy ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. a.bł.

Skład

Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski przewodniczący
Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski sprawozdawca
Sędzia WSA Bożena Kasprzak
Sekretarz sądowy Izabela Bielińska protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta W. z [...], odmawiającą S.N. przyznania zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup posiłku lub żywności.

W dniu 27 sierpnia 2018 r. S.N. złożył pismo zatytułowane "skarga na decyzje z dnia 30 lipca 2018 r." W treści pisma wskazał: "do treści skargi załączam wszystkie moje odwołania i skargi wysłane do MOPS w W. i do SKO w P.". Skarga nie zawierała załączników.

Wezwaniem z 25 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 15 października 2018 r.

W piśmie datowanym na 16 października 2018 r., zatytułowanym "uzupełnienie braków formalnych skargi", skarżący oświadczył: "w skardze wyraźnie zaznaczyłem, że do treści skargi dołączam wszystkie moje skargi i odwołania. Tam jest jasno i wyraźnie określone naruszenie prawa i to na dużą skalę".

W odpowiedzi na zawiadomienie o terminie rozprawy z 12 grudnia 2018 r. skarżący nadesłał pismo, datowane na 19 grudnia 2018 r., w treści którego wskazał, że chciałby "uchylić się od wszystkich podpisanych przez niego pism, do których podpisania został przymuszony przez urzędników". Jednocześnie stwierdził, że domaga się "odszkodowania za zwłokę i oddzielnie za nieludzkie traktowanie przez urzędników".

Sąd zważył, co następuje

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej w skrócie P.p.s.a., skarga na akt administracyjny wnoszona do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
2. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;

Powyższy przepis określa wymogi formalne skargi wnoszonej do sądu administracyjnego.

Zgodnie zaś z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Taki inny sposób postępowania został przewidziany w art. 58 powyższej ustawy w odniesieniu do określonej kategorii pism niespełniających wymogów formalnych, jakimi są skargi. Zgodnie bowiem z treścią § 1 i 3 tego przepisu sąd odrzuca skargę:

1. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
2. wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
3. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
4. jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
5. jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;

5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;

6. jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Przez użyte w art. 57 § 1 pkt 3 pojęcie "określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego" należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny, która według jego oceny uzasadnia wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – co do zasady – nie przewidują konieczności wskazania w skardze podstaw zaskarżenia, tj. wymienienia konkretnego przepisu czy przepisów prawa, które zdaniem skarżącego zostały naruszone (wyjątek w tym zakresie statuuje art. 57a p.p.s.a.). Określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego może zatem nastąpić w sposób opisowy i bardzo ogólny, wystarczy że skarżący wskaże, na czym jego zdaniem polega naruszenie, nie musi w tym celu przedstawić szczegółowego wywodu prawnego (zob. Hanna Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, WKP 2018). Wskazane wyżej wyrażenie podobnie interpretowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienie NSA: z 30 września 2011 r., II FSK 1944/11, postanowienie NSA z 12 sierpnia 2008 r., I OSK 934/08, wyrok NSA z 11 maja 2011 r., OO OSA 805/10, dostępne w CBOSA).

Wskazany przepis określający wymogi formalne skargi nie jest przepisem restrykcyjnym. Nie wymaga bowiem od skarżącego wyczerpującego wywodu prawnego, jednakże koniczne jest spełnienie pewnego minimum polegającego na określeniu, nawet w sposób ogólny, na czym – w ocenie skarżącego – polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie. Wymóg określenia w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego dotyczy wszystkich skarg, a więc zarówno tych sporządzonych przez profesjonalnego pełnomocnika, jak i tych wniesionych przez skarżących nie będących prawnikami.

Skarga wniesiona przez S.N. nie zawiera wszystkich elementów koniecznych określonych w art. 57 § 1 P.p.s.a., bowiem nie ma w niej określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, którego miało dopuścić się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wydając zaskarżoną decyzję. Skarga jest jednozdaniowa, a to jedno zdanie zawiera tylko informację o załączeniu do skargi "wszystkich odwołań i skarg wysłanych przez skarżącego do MOPS w W. i do SKO w P. ". Ponadto nawet ta informacja jest błędna, bowiem skarga nie zawiera żadnych załączników.

Skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi polegającego na niewskazaniu naruszenia prawa lub interesu prawnego, ale tego nie uczynił. W jego odpowiedzi na wezwanie sądu nadal nie ma wskazanego, choćby w sposób ogólny, na czym polega naruszenie w zaskarżonym akcie prawa lub interesu prawnego.

Z uwagi na powyższe należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.

IB