Postanowienie WSA w Łodzi z 15 marca 2004 r., II SA/Łd 907/01

Sąd

Dnia 15 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II

Rozpoznanie

w dniu 15 marca 2004 roku na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Skład

Przewodniczący: del. Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) p.o. Sędziego WSA Renata Kubot - Szustowska
Arkadiusz Widawski protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...], Nr [...] udzielającej pozwolenia na użytkowanie dobudowanego pomieszczenia technicznego o powierzchni użytkowej 7,08 m2 do istniejącego budynku mieszkalnego w miejscowości R. przy ul. A. 3 na działce oznaczonej nr ewid. 335, uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Decyzją z dnia [...], Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. zobowiązał W. K. do przedłożenia dokumentacji inwentaryzacyjnej pomieszczenia technicznego dobudowanego do istniejącego budynku mieszkalnego w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

W dniu 9 października 2000 r. W. K., po złożeniu wymaganej dokumentacji, wystąpił do Starostwa Powiatowego w R. z wnioskiem o wydanie pozwolenia na użytkowanie dobudowanego pomieszczenia technicznego do istniejącego budynku mieszkalnego na działce położonej w R. przy ul. A. 3.

Jak wynika z akt administracyjnych A. S., pismem z dnia 19 października 2000 r., poinformowała organ, iż nie wyrażała zgody na przeprowadzenie robót budowlanych na przedmiotowej działce. Wyjaśniała, że działka stanowi współwłasność 4 osób: A. K., M. K., W. K. i jej. Również M. K. w piśmie z dnia 19 października 2000 r. wyjaśniła, iż jako właścicielka ¼ części nieruchomości na żadne zmiany i budowy nie wyrażała i nie wyraża zgody.

W toku oględzin przeprowadzonych w dniu 16 stycznia 2001 r. na przedmiotowej nieruchomości stwierdzono zgodność przedstawionej przez W. K. dokumentacji inwentaryzacyjnej ze stanem istniejącym na działce.

W tak ustalonym stanie faktycznym Starosta [...] decyzją z dnia [...] udzielił wnioskodawcy pozwolenia na użytkowanie dobudowanego pomieszczenia technicznego. W uzasadnieniu wskazał, iż spełnił on wymogi określone w art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.).

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. K. podając, że sądziła, iż w trakcie postępowania prowadzonego przed organem nadzoru budowlanego szczebla powiatowego W. K. zwróci się do niej z prośbą o wyrażenie zgody. Przekonana była, że brak jednego z podstawowych dokumentów, jakim jest prawo własności do rozporządzania nieruchomością, nie pozwoli na uzyskanie zezwolenia.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił w całości powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Jako powód podał, iż w przedmiotowej sprawie niezbędnym było zwrócenie się przez organ I instancji do pozostałych współwłaścicieli czy przyłączają się do wnioskodawcy ubiegającego się o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie. Konieczność taka wynika z art. 201 Kodeksu cywilnego.

W skardze na powyższą decyzję W. K. zarzucił organowi II instancji, iż mógł sam przeprowadzić postępowanie uzupełniające w trybie art. 136 kpa. Ponadto wyjaśnił, iż zgodnie z regulacją kodeksu cywilnego do czynności zwykłego zarządu wystarczy uzyskanie zgody większości współwłaścicieli, a taką uzyskał.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W piśmie procesowym z dnia 14 marca 2004 r. skarżący W. K. cofnął skargę.

Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone powołanym przepisem. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami), postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym zostało umorzone.