Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty Z. z dnia [...] Nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzjami ostatecznymi Starosty Z.: z dnia [...] Nr [...] o pozwoleniu na rozbudowę kościoła parafialnego p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP oraz budowę zbiornika na nieczystości, do realizacji w G. przy ul. A 48, i decyzją z dnia [...], Nr [...] zatwierdzającą projekt zamienny dotyczący podwyższenia cylindrycznej wieży wejściowej, zmiany jej przeznaczenia na dzwonnicę oraz zmiany ilości otworów okiennych, udzieloną inwestorowi Rzymsko-Katolickiej Parafii p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP z siedzibą w G. przy ul. A 48 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Przyczyną uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia były błędy proceduralne. Organ I instancji odmówił wznowienia postępowania z przyczyn merytorycznych pomimo nie wydania postanowienia w trybie art. 149 § 1 Kpa. Zaskarżonym rozstrzygnięciem objął jednocześnie dwa postępowania administracyjne zakończone dwiema ostatecznymi decyzjami (z dnia [...], Nr [...] i z dnia [...], Nr [...]), przez co naruszył art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Ponadto organ I instancji nie zbadał, czy wystąpiły negatywne przesłanki przedmiotowe dla wznowienia postępowania i kiedy J. [...], jako strona, dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. M,
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta Z. decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] Nr [...], z powodu uchybienia terminowi do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania.
Od powyższej decyzji odwołał się [...] wnosząc o jej uchylenie i wznowienie postępowania. Skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie decyzji Starosty Z. [...] Nr [...], a nie obejmuje decyzji w sprawie budowy dzwonnicy.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, iż zgodnie z art. 148 § 2 Kpa podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określone w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona, dowiedziała się o decyzji. [...] o decyzji Starosty Z. Nr [...] dowiedział się z pisma Starosty Z. w dniu 18 stycznia 2005 r., zaś podanie o wznowienie postępowania złożył w dniu 19 kwietnia 2005 r., uchybił tym samym terminowi do wniesienia podania.
Pismem z dnia 10 września 2005 r. na powyższą decyzję [...] złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 19 stycznia 2006 r. J. [...] oświadczył, że cofa skargę, z uwagi na to, iż postępowanie w sprawie zostało wznowione z wniosku jego żony S. K..
Pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania. Uczestnik postępowania T. E. przyłączył się do wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym a tym samym rozpoznania wniesionej skargi.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż oświadczenie woli strony skarżącej o cofnięciu skargi jest skuteczne. Nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Mając to na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.