Uzasadnienie
B. Z. zaskarżyła do sądu administracyjnego postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r., nr [...], który po rozpatrzeniu zażalenia B. Z., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r., nr [...], oddalające zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne w sprawie nakazu rozbiórki. Sprawa pierwotnie została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 169/13.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi.
Postanowieniem z dnia 13 września 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II OSK 456/13.
Po podjęciu w dniu 9 października 2014r. zawieszonego postępowania, sprawa otrzymała sygn. akt II SA/Łd 987/14.
Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu rozpatrzenia sprawy dotyczącej legalizacji samowoli budowlanej. Złożył jednocześnie kserokopię wniosku z dnia 3 grudnia 2014r. o legalizację samowoli budowlanej przesłanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wraz z potwierdzeniem nadania na poczcie.
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014r., sygn. akt II SA/Łd 987/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
W piśmie z dnia 17 lipca 2017r., będącego załącznikiem do pisma z dnia 1 września 2017r. pełnomocnik skarżącej wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania z uwagi na to, że obowiązek rozbiórki przejścia zadaszonego w konstrukcji stalowej, usytuowanego pomiędzy budynkiem handlowo-warsztatowym, a budynkiem usługowo-handlowym z dobudowaną kotłownią i budynkiem gospodarczym, zlokalizowanym przy ulicy A 57 został wykonany.
W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania adwokackiego według norm przepisanych, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części.
Zarządzeniem z dnia 4 października 2017r. wezwano organ do ustosunkowania się do pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 17 lipca 2017 roku, tj. do wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania z uwagi na wykonanie obowiązku rozbiórki i bezprzedmiotowość postępowania oraz do wyjaśnienia, czy postępowanie w sprawie legalizacji samowoli budowlanej przy ulicy A 57 w Ł., na wniosek skarżącej z dnia 3 grudnia 2014r. (pkt 1 wniosku) zostało ostatecznie zakończone, a jeżeli tak, to w jaki sposób.
Pismem z dnia 16 listopada 2017r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 8 maja 2015r. organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania na wniosek skarżącej z dnia 3 grudnia 2014r. w przedmiocie legalizacji i wydania pozwolenia na użytkowanie przejścia zadaszonego w konstrukcji stalowej, usytuowanego pomiędzy budynkiem handlowo-warsztatowym, a budynkiem usługowo-handlowym z dobudowaną kotłownią i budynkiem gospodarczym, zlokalizowanym przy ulicy A 57 w Ł. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], organ II instancji utrzymał w mocy ww. postanowienie organu I instancji. Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 listopada 2011r., sygn. akt II SA/Łd 821/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Beaty Zając na postanowienie organu II instancji z dnia 8 lipca 2015r., nr 171/2015.
Ponadto organ II instancji wskazał, że z informacji udzielonej przy piśmie z dnia 6 września 2017r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wynika, że pismem z 5 kwietnia 2017r. B. Z. poinformowała organ I instancji o wykonaniu obowiązku określonego w decyzji z dnia [...] r., nr [...]. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 9 czerwca 2017r. na terenie spornej nieruchomości ustalono, że ww. obowiązek został wykonany.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne, a sprawę nadano nową sygnaturę akt II SA/Łd 920/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Użyty w powołanym wyżej przepisie zwrot "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że w toku postępowania wystąpiły zdarzenia tego rodzaju, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Innymi słowy zachodzi przeszkoda mająca charakter trwały, uniemożliwiająca prowadzenie dalszego postępowania sądowoadministracyjnego.
W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, ponieważ z chwilą wykonania przez skarżącą obowiązku rozbiórki nałożonego na nią ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], bezprzedmiotowe stało się rozstrzyganie sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego zarzuty skarżącej na prowadzone postępowanie egzekucyjne w sprawie nakazu rozbiórki, o którym wyżej mowa.
W związku z powyższym należało umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a, co znalazło odzwierciedlenie w pkt 1 sentencji.
O wynagrodzeniu dla adwokata przyznanego skarżącej z urzędu sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1714) oraz art. 250 § 1 p.p.s.a.
A.B.