Uzasadnienie
II SA/Łd 922/10
W dniu 30 sierpnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga E. G.-S.i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 sierpnia 2010r. skarżąca E. G.-S. została wezwana do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. W wykonaniu kolejnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 sierpnia 2010r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, przy czym w wezwaniach zostało zawarte pouczenie, iż uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku uiszczenia wpisu.
Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru powyższe wezwania skarżący odebrali w dniu 9 września 2010r., w odpowiedzi na nie, w dniu 10 września 2010r. skarżący K. S. uiścił wymaganą kwotę wpisu sądowego. Skarżąca E. G.-S. pozostawiła wezwanie do podpisania skargi bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Ogólne wymagania stawiane wszystkim pismom procesowym określone zostały w przepisie art. 46 p.p.s.a., w którym czytamy m.in., iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jednocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków skargi, takich jak podpis strony skarżącej, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, brak wpisu od skargi.
Podpis jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania.
Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie, w którym zostanie dokładnie określony termin, w jakim strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach jego nieuzupełnienia we wskazanym terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Z kolei stosownie do art. 34 p.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocnika, którym w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia.
Reasumując, czyniąc zadość powyższym wymaganiom formalnym skarżąca E. G.-S. została wezwana do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi pozostawiła wezwanie Sądu bez odpowiedzi. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, brak bowiem stosownego dokumentu potwierdzającego tę okoliczność, aby skarżący K. S. był umocowany do reprezentowania E. G.-S.
W następstwie powyższego stwierdzić należy, iż do Sądu wpłynęła skarga nie opatrzona podpisem skarżącej E. G.-S. Niewątpliwie skarżący K. S. wywiązał się z nałożonych na niego obowiązku a stan ten umożliwia nadanie skardze K. S. dalszego biegu i wszczęcie postępowania sądowego. W konsekwencji jedynie skargę K. S. skierować należy do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy.
W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.