Uzasadnienie
II SA/Łd 93 / 02
Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w L. decyzją z dnia [...] ustalił równowartość kosztów zakwaterowania, wyżywienia i umundurowania poniesionych w czasie studiów w [...] Akademii Technicznej, podlegających zwrotowi przez ppor. A. R. na kwotę 36.212,13 zł. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepis art. 80 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z poźn. zm.) oraz § 133, § 134 i § 135 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że A. R. decyzją Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] zostaje z dniem 31 października 2001 r. zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy wskutek wypowiedzenia dokonanego przez żołnierza zawodowego w okresie pełnienia służby obowiązkowej.
W związku z tym zgodnie z art. 80 ust. 1 wymienionej ustawy, jest zobowiązany do zwrotu równowartości kosztów zakwaterowania, wyżywienia i umundurowania poniesionych w trakcie studiów wyliczonych zgodnie z załącznikiem Nr 1. W załączniku Nr 1 do decyzji jako podstawę prawną wyliczenia kosztów wskazano rozkaz Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego Nr [...] z dnia [...].
W dniu 4 kwietnia 2001 r. A. R. złożył odwołanie od tej decyzji. W odwołaniu podniósł, iż naliczenie kosztów podlegających zwrotowi zostało dokonane błędnie, ponieważ przy obliczaniu powyższych kosztów nie uwzględniono treści § 66 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 listopada 1997r. w sprawie służby zawodowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 143, poz. 962) stosownie, do którego data mianowania na pierwszy stopień oficerski jest początkiem zawodowej służby wojskowej. Nadto zdaniem odwołującego się za okres obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej winna być naliczona jedynie różnica pomiędzy wysokością kosztów utrzymania studenta [...] Akademii Technicznej a wysokością kosztów utrzymania żołnierza.
Po rozpatrzeniu odwołania A. R. Dowódca [...] w T. decyzją dnia [...] wydaną na podstawie art. 127 § 1 i 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...]. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji podniesiono, że obowiązek zwrotu równowartości kosztów zakwaterowania, wyżywienia i umundurowania, poniesionych w czasie studiów wynika z treści art. 80 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 135 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
W ocenie organu odwoławczego § 66 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 listopada 1997r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997 Nr 143 poz.962) w tej sytuacji nie ma zastosowania nie ma zastosowania. Awansowanie słuchacza [...] w trakcie studiów na pierwszy stopień oficerski nie pozbawia go statusu słuchacza wyższej szkoły wojskowej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. R. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podtrzymał zarzuty dotyczące błędnego wyliczenia kwoty podlegającej zwrotowi.
W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] w T. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, że stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).
W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Oceniając zaskarżoną decyzje w tych dwóch aspektach należy stwierdzić, że skarga jest zasadna choć nie z powodów w niej przytoczonych.
Przepis art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z poźn. zm.) stanowi, że "żołnierz zawodowy zwolniony z zawodowej służby wojskowej w okresie pełnienia służby obowiązkowej, o której mowa w art. 12 ust. 1 i 2, z powodu wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza (...) jest obowiązany zwrócić równowartość kosztów zakwaterowania, wyżywienia i umundurowania, poniesionych w czasie studiów lub nauki". W ust. 2 tego przepisu upoważniono Ministra Obrony Narodowej do określenia w drodze rozporządzenia równowartości kosztów, o których mowa w ust. 1, oraz zasady i tryb ich zwracania.
Wykonując delegację ustawową zawartą w art. 80 ust. 2 powołanej ustawy Minister Obrony Narodowej zawarł stosowne przepisy w rozporządzeniu z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 z późn. zm.) określając ich wysokość w § 133, który stanowi, iż omawiane koszty ustala się na podstawie wynikających z odrębnych przepisów norm budżetowych określających jednostkowe wskaźniki kosztów utrzymania żołnierza - w zakresie zakwaterowania, wyżywienia i umundurowania, obowiązujących w dniu zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej.
Porównując treść art. 80 ust. 1 i 2 powołanej ustawy z § 133 rozporządzenia należy stwierdzić, że Minister Obrony Narodowej przekroczył granice delegacji ustawowej a także w sposób nieuprawniony scedował część swoich kompetencji na inny, bliżej nieokreślony podmiot. Uzasadnienie decyzji organu I instancji w zakresie ustalenia kosztów odwołuje się do rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego Nr [...] z dnia [...]. Podmiot ten nie został jednak uprawniony do określania tych kosztów. Nadto należy podnieść, że koszty zakwaterowania, wyżywienia i umundurowania poniesione w czasie studiów lub nauki nie muszą być równoznaczne z kosztami utrzymania żołnierza. Dlatego też regulacja zawarta w § 133 rozporządzenia nie może stanowić źródła prawa (tak też w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2001 r. w sprawie II SA 112/01 – nie publ.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.