Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], utrzymaną następnie w mocy orzeczeniem z dnia [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku J. P. o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego, wobec tego, że został on złożony po dniu 31.grudnia 1999r. tj. po upływie terminu wskazanego w art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31.maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.Un Nr 87, poz. 395 ze zm.). Zdaniem organu I instancji, postępowanie administracyjne, na skutek uchybienia wspomnianemu terminowi, stało się bezprzedmiotowe, wobec czego, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. orzeczono o jego umorzeniu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, J. P. podniósł, iż wystąpił z wnioskiem o przyznanie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej po zgromadzeniu wszystkich niezbędnych dokumentów. Ponieważ zaś ich kompletowanie było czasochłonne, przerywane pobytami w szpitalu, złożenie wniosku w ustawowym terminie nie było możliwe. Szczegółowo opisał przy tym rodzaj represji, których doświadczył podczas okupacji oraz powstańcze losy swojej rodziny.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 25.listopada 2003r. natomiast, zawarł wniosek o umorzenie postępowania, bowiem, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego zostały uchylone orzeczeniem z dnia [...], zaś sprawę rozstrzygnięto merytorycznie.
Zarządzeniem z dnia 3.grudnia 2003r., doręczonym skarżącemu w dniu 10.grudnia 2003r., wezwano go do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji przez organ administracji, popiera swoją skargę czy też ją cofa.
Do daty rozprawy, skarżący do powyższego wezwania się nie ustosunkował.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Po myśli art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a. natomiast, sąd umarza postępowanie m.in. wówczas, gdy stało się ono zbędne, z przyczyn innych niż cofnięcie skargi czy śmierć strony. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją orzeczenie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] zostały uchylone przez tenże organ. Skoro zatem rozstrzygnięcia te wyeliminowano z obrotu prawnego, bezprzedmiotowe jest orzekanie o ich legalności.
Uwzględniając powyższe, na podstawie cytowanego przepisu, orzeczono o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.
Na marginesie już jedynie dodać należy, że skarżącemu służyć będzie prawo złożenia skargi od ewentualnego, niekorzystnego dlań rozstrzygnięcia sprawy, co do istoty, przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.