Uzasadnienie
II SA/Łd 949/07
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] roku Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., działając na podstawie art. 49b ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 123 kpa nałożył na T.G. obowiązek przedstawienia wskazanych dokumentów w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa stwierdził niedopuszczalność złożonego przez T.G. zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, iż zażalenie przysługuje wówczas, gdy przepisy kpa bądź prawa materialnego przewidują możliwość jego wniesienia. Zaskarżone postanowienie wydane natomiast zostało na podstawie art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), który to przepis nie określa takiej możliwości.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi T.G. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując na argumenty zawarte już wcześniej w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w treści zaskarżonego postanowienia.
W piśmie z dnia 2 stycznia 2008 roku skierowanym do tut. Sądu T.G. oświadczyła, iż w związku z wydaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] Nr [...] w sprawie nakazu rozbiórki oraz postanowienia z dnia [...] Nr [...], cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan (w:) Kodeks cywilny. Komentarz, pod red. K. Pietrzykowskiego, Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyr. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 roku o sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, iż strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.
Jednocześnie należy zauważyć, iż skoro przedstawioną przez skarżącą decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] uchylone zostało postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] Nr [...], od którego niedopuszczalność zażalenia kwestionuje strona, postępowanie przed tut. Sądem stało się co do zasady bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. jak w pkt 2 postanowienia.