Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 października 2022 r. B.S., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 27 września 2022 r., nr SKO.4119.86.2022 w przedmiocie odmowy prawa do dodatku węglowego.
Jednocześnie skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2022 r. zwrócono z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej – B.S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
W piśmie z dnia 2 grudnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę z dnia 24 października 2022 r. i wniósł o umorzenie postępowania, zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, że cofnięcie skargi uzasadnione jest spełnieniem świadczenia w postaci przyznania skarżącej dodatku węglowego.
W piśmie z dnia 11 stycznia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wskazało, że przyznanie skarżącej prawa do dodatku węglowego zostało podjęte w odrębnym postępowaniu. Organ przekazał jednocześnie dokumenty stanowiące uzupełnienie akt sprawy.
W piśmie z dnia 17 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącej stwierdził, że wypłata dodatku węglowego nastąpiła na podstawie pierwotnie złożonego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W piśmie z dnia 2 grudnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie skargi nie spowoduje bowiem w tym wypadku obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W zaistniałej sytuacji należało uznać, że skarga została skutecznie cofnięta.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej o zwrot uiszczonego wpisu sądowego, Sąd wskazuje, że postanowieniem z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 956/22, Sąd zwrócił z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej – B.S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 listopada 2022 r. (vide: potwierdzenie odbioru, k. 23 akt sądowych).
Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżącej dotyczącego zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, wskazać należy, że stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., a więc w sytuacji gdy do dnia rozpoczęcia rozprawy organ w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy, że przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej skargę (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Powyższe stanowisko potwierdza piśmiennictwo oraz orzecznictwo sądowe, w których wskazuje się, że poza sytuacjami wskazanymi w art. 201 § 1 i § 2 p.p.s.a. brakuje podstaw do zasądzania zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone (art. 161 § 1 p.p.s.a.). W takiej sytuacji w niektórych wypadkach (w razie cofnięcia skargi) wystąpi podstawa do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu (art. 232 § 1 p.p.s.a.) (por. M. Niezgódka-Medek, art. 201 (w:), B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021; postanowienia WSA w Warszawie: z dnia 10 marca 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 24/09; z dnia 12 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 400/21, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA").
Należy wskazać, że z akt administracyjnych sprawy, załączonych do pisma organu z dnia 11 stycznia 2023 r., bezsprzecznie wynika, że Informacją z dnia 20 listopada 2022 r., nr SOCII.536.117750.2022.097411.000003.2022 wydaną przez Centrum Świadczeń Socjalnych w Łodzi przyznano skarżącej dodatek węglowy w wyniku złożenia przez skarżącą wniosku z dnia 17 października 2022 r. o wypłatę dodatku węglowego, a nie jak twierdzi pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 17 stycznia 2023 r., na podstawie pierwotnie złożonego wniosku. Wyjaśnić bowiem w tym miejscu należy, że postępowanie zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 27 września 2022 r. nr SKO.4119.86.2022 w przedmiocie odmowy prawa do dodatku węglowego, zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej z dnia 22 sierpnia 2022 r. o wypłatę dodatku węglowego.
Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy podstawą do umorzenia postępowania sądowego było cofnięcie skargi, a nie wydanie decyzji administracyjnej w trybie autokontroli. Artykuł 201 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skoro w niniejszej sprawie umorzono postępowanie z innej przyczyny niż wskazanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., nie zaistniała tym samym przesłanka do zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. Nie jest dopuszczalne łączenie przy orzekaniu dwóch różnych podstaw prawnych celem zasądzenia kosztów postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 996/19, CBOSA).
W ocenie Sądu umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi stanowić może jedynie podstawę do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Powyższa instytucja nie ma jednak zastosowania w niniejszej sprawie z uwagi na to, że zaskarżoną decyzję wydano w sprawie z zakresu pomocy społecznej, wobec czego skarżąca nie była zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast uiszczony wpis sądowy od skargi, został zwrócony skarżącej postanowieniem z dnia 24 listopada 2022 r. na podstawie art. 225 p.p.s.a.
Podsumowując, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, o czym orzekł jak w postanowieniu.
k.ż.