Uzasadnienie
3 II SA/Łd 957/03
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Nr [...]
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu zażalenia P. P. na postanowienie Burmistrza Miasta Ł.z dnia 14 kwietnia 2003r. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie o zameldowanie K. W. na pobyt stały w lokalu położonym przy ulicy [...] w Ł. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
Organ odwoławczy ustalił, że postępowanie wszczęte zostało przez organ I instancji w dniu 20 marca 2003 r na wniosek K. W. i R. W.. Własność nieruchomości, w której znajduje się lokal, którego dotyczy zameldowanie nie jest uregulowana. Nie było bowiem przeprowadzonego postępowania spadkowego po zmarłej w 1993 r. właścicielce nieruchomości M. P.. Załączony formularz “ zgłoszenie pobytu stałego" K. W. nie został podpisany przez dwie osoby, należące do kręgu spadkobierców ustawowych zmarłej tj. H. Piętę i P. P.. Inne osoby, należące do kręgu spadkobierców: M. P., J. P., C. P., M. P. i E. W. potwierdziły na formularzu swoim podpisem fakt przebywania K. W. pod adresem wskazanym we wniosku o zameldowanie. M. P. wykreśliła później swój podpis i złożyła oświadczenie, że nie wyraża zgody na zameldowanie K.W. w przedmiotowym lokalu.
W toku postępowania H. P. i P. P. złożyli wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. do czasu uregulowania sytuacji prawnej budynku.Burmistrz Miasta Ł. postanowieniem z dnia z dnia 14 kwietnia 2003 r. odmówił zawieszenia postępowania.
Rozpoznając zażalenie P. P. na postanowienie organu I instancji Wojewoda [...] wskazał, że stosownie do postanowień art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem “zagadnienia wstępnego" należy rozumieć sytuacje, w których wydanie merytorycznego orzeczenia w sprawie jest uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego.
Organ wskazał, że według aktualnie obowiązujących przepisów, w sprawie o zameldowanie osoby w danym lokalu na pobyt stały, prowadzonej w trybie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001r. Nr 87, poz. 960 ze zm.), merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy jest uzależnione od zweryfikowania przez organ wystąpienia w stanie faktycznym przesłanek, od których uzależnione jest zameldowanie. W związku z tym organ ma obowiązek zbadania, czy w dniu dokonania zgłoszenia meldunkowego osoba przebywała pod wskazanym w druku meldunkowym adresem i wykazywała zamiar stałego w nim pobytu (art. 6 ust. 1 ustawy).
Organ zaznaczył, że od 20 czerwca 2002 r, kiedy na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r utracił moc ustęp 2 art. 9 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, organ meldunkowy nie ma obowiązku badania czy osoba wnosząca o zameldowanie posiada uprawnienia do przebywania w danym lokalu.
Z tego względu postępowania, które określą krąg współwłaścicieli nieruchomości, nie są zagadnieniem wstępnym w sprawie o zameldowanie K. W..
Na powyższe postanowienie Wojewody [...] P. P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Podnosił, że jako współwłaściciel lokalu nie wyraża zgody na zameldowanie K. W. w przedmiotowym lokalu do czasu uregulowania sytuacji prawnej tego lokalu.
Jak wynika z załączonych akt administracyjnych, decyzją z dnia 21 lipca 2003 r. Burmistrz Miasta Ł. na podstawie art. 6 ust. 1, art. 29 ust. 1 i art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 87 poz. 960 ze zm.) orzekł o zameldowaniu K. W. na pobyt stały w lokalu położonym w Ł. ul. [...].
Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania M. P.i P. P. od powyższej decyzji – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Decyzja ta jest przedmiotem skargi wniesionej przez M. P. i P. P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego (II SA/Łd 1534/03).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1271, zm. Dz. U. z 2003 r Nr 228, poz. 2261) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utworzony z dniem 1 stycznia 2004 r dla obszaru województwa [...]ego, rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych /.../(Dz. U. z 2003 r Nr 72, poz. 652), jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy.
Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../.
Przy czym, jak stanowi art. 1 § 2 wskazanej już wyżej ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest stosunek materialnoprawny skonkretyzowany w treści decyzji administracyjnej zaskarżonej do sądu jak również sam przebieg postępowania, które doprowadziło do załatwienia sprawy w formie decyzji.
Z chwilą stwierdzenia uchybienia przepisom prawa materialnego lub przepisom postępowania zachodzi podstawa do ingerencji sądu.
Nie zawsze jednak zachodzi konieczność oceny przez sąd zgodności z prawem kwestionowanego skargą orzeczenia.
Jedną z przyczyn jest bezprzedmiotowość postępowania, która w niniejszej sprawie zachodzi z tego powodu, że po wydaniu przez Wojewodę [...]ego postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, stanowiącego przedmiot skargi w niniejszej sprawie, organ I a następnie także organ II instancji wydały decyzje rozstrzygające co do istoty sprawy. Decyzja organu odwoławczego stanowi zaś przedmiot skargi skierowanej do Sądu. W tym stanie rzeczy ocena zgodności z prawem postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania, wydanego w toku postępowania, które następnie zostało zakończone decyzją ostateczną, zostanie dokonana przez Sąd w sprawie 3 II SA/Łd 1534/03.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej.