Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie uprawnień kombatanckich.
W dniu 7 maja 2010 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku, złożona przez skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Strona wystąpiła jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Skarżący posiada dom o powierzchni 156 m kw., małżonkowie otrzymują emerytury w łącznej wysokości 2.213 złotych. Skarżący nie zadeklarował posiadania wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych związanych w postępowaniem kasacyjnym.
Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego okoliczności związane z sytuacją osobistą i majątkową, należy uznać, iż wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Po pierwsze, na obecnym etapie postępowania wymagane koszty sądowe to wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych. Mając na uwadze deklarowane przez stronę skarżącą dochody w rodzinie (2213 złotych), należy stwierdzić, iż wydatek rzędu 100 złotych nie spowoduje uszczerbku dla utrzymania koniecznego skarżącego i rodziny.
Po drugie, skarżący uiścił wpis od wniesionej skargi w kwocie 100 złotych, a także opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek strony, również w kwocie 100 złotych. Oznacza to, iż jest w stanie z osiąganych dochodów wygospodarować niezbędne środki na udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Po trzecie zaś, nie można tracić z pola widzenia okoliczności, że postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Uprawnione jest zatem twierdzenie, iż skarżący otrzymał pomoc w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie uzasadnionym jego sytuacją materialną.
Reasumując, należy uznać, iż kwota deklarowanych dochodów nie daje podstaw do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych – wpisu od skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
a.t.-p.