Uzasadnienie
W dniu 3 października 2006 roku W. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] dotyczącej pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego i zbiornika na gnojowicę oraz stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia z dnia [...] wstrzymującego wykonanie wyżej wskazanej decyzji Wójta Gminy G. W dniu 4 października 2006 roku doręczono skarżącemu decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...], zapadłą w wyniku rozpoznania odwołania W. B., a którą utrzymano w mocy zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie niniejszych rozważań należy podnieść, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
W przypadku natomiast innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3 nie ma wówczas zastosowania (art. 52 § 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę oraz stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Starosta jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji (art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane /t.j. - Dz.U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm./). Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do organu administracji wyższego stopnia. Organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty jest Wojewoda (art. 82 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane).
Skarżący uruchomił tryb odwoławczy w postępowaniu administracyjnym, jednakże nie czekając na doręczenie decyzji Wojewody [...] wniósł skargę do sądu administracyjnego.
Uznać zatem należy, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji I instancji jest niedopuszczalna.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako niedopuszczalną.