Uzasadnienie
II SA/Łd 962/12
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w łodzi oddalił skargę M. i A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący zwrócili się do Sądu o zwolnienie ich od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzą gospodarstwo domowe z dwiema niepełnoletnimi córkami. Rodzina mieszka w 70-metrowym domu. Oboje skarżący utrzymują się jedynie z zasiłku rodzinnego w kwocie 212 zł, stypendium szkolnego w wysokości 240 zł, dodatku mieszkaniowego w wysokości 111,93 zł oraz zasiłku okresowego, który w grudniu 2012 r. wynosił 449,77 zł. Łącznie dochód 4-osobowej rodziny wynosi 1013,70 zł miesięcznie. Skarżący oświadczyli również, że nie zatrudniają, ani nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem czy radca prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Należy bowiem podnieść, że skarżący uiścili wpis od skargi w wysokości 200 zł, zaksięgowany w dniu 29 października 2012 r. pod poz. 4329. Skoro zatem mieli środki na uiszczenie wpisu sądowego - wniosek o zwolnienie od kosztów należało w tej części oddalić.
W pozostałym zakresie jednak referendarz sądowy doszedł do przekonania, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, jak również kosztów wynajęcia profesjonalnego doradcy. Biorąc pod uwagę niskie dochody uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych pond kwotę uiszczonego już wpisu sądowego oraz poprzez ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf