Uzasadnienie
3 II SA/ Łd 97 / 03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. stwierdził u M. K. chorobę zawodową w postaci alergicznego zapalenia skóry rąk wymienioną w poz. 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.). Decyzja ta podjęta została w oparciu o § 1 ust. 1 i 10 ust.1 powołanego wyżej rozporządzenia. W części nagłówkowej decyzji zawarto określenie: "Decyzja Nr [...] odmawiająca stwierdzenia choroby zawodowej". Decyzja ta została doręczona stronom w dniu 30 lipca 2001 r.
Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. stwierdził u M. K. chorobę zawodową w postaci alergicznego zapalenia skóry rąk wymienioną w poz. 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.). Decyzja ta podjęta została w oparciu o § 1 ust. 1 i 10 ust.1 powołanego wyżej rozporządzenia. W części nagłówkowej decyzji zawarto określenie: "Decyzja Nr [...] stwierdzająca chorobę zawodową". Decyzja ta została doręczona stronom w dniu 6 sierpnia 2001 r.
W dniu 20 sierpnia 2001 r. do organu I instancji wpłynęło odwołanie A. Spółka z o.o. w Z. od decyzji Nr [...]. W odwołaniu tym zakład pracy podkreśla, że decyzja o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej uprawomocniła się. Nadto odwołujący się kwestionuje merytoryczną zasadność decyzji doręczonej w dniu 6 sierpnia 2001 r.
Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. działając w oparciu o art. 154 k.p.a. uchylił z urzędu obie decyzje doręczone stronom w dniu 30 lipca i 6 sierpnia 2001 r.
Rozpoznając odwołanie M. K. od decyzji z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. decyzją z dnia [...] podjętą na podstawie art.138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja nie znajduje oparcie w treści art. 154 k.p.a.
Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji z dnia [...] doręczonej stronom w dniu 30 lipca 2001 r. przez zastąpienie w części nagłówkowej słów: "decyzja odmawiająca stwierdzenia choroby zawodowej" słowami: "decyzja stwierdzająca chorobę zawodową". W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że decyzja ta zawierała prawidłowe rozstrzygnięcie a jedynie posłużono się drukiem decyzji o innym tytule i nie skorygowano tej nazwy przez doręczeniem decyzji stronom.
Po rozpoznaniu odwołania A Spółki z o.o. w Z. od decyzji z dnia [...] sprostowanej postanowieniem z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. Spółka z o.o. w Z. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca zakwestionowała zawodowe pochodzenie choroby stwierdzonej u M. K. podnosząc, iż w czasie pracy nie mogła ona mieć kontaktu z niklem tak z uwagi na stosowanie odzieży ochronnej jak też fakt, że w bateriach kuchennych i łazienkowych nikiel pokryty jest szczelną warstwą chromu eliminującą możliwość kontaktu z niklem.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, że stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).
W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach należy stwierdzić, że została ona wydana w efekcie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Organ odwoławczy winien był w pierwszej kolejności ocenić prawidłowość postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki zawartej w decyzji doręczonej stronom w dniu 30 lipca 2001 r. Stwierdzenie, że w trybie art. 113 k.p.a. dopuszczalne było sprostowanie części nagłówkowej decyzji obligowało dopiero organ do oceny, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Prawidłowo dokonane sprostowanie oczywistych błędów i omyłek staje się integralną częścią decyzji. Postanowienie o sprostowaniu oczywistych błędów lub omyłek nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji.
Zatem organ odwoławczy winien był ocenić, czy sprostowanie części nagłówkowej decyzji ewidentnie sprzecznej z zawartym w decyzji rozstrzygnięciem mieści się w kategorii oczywistej omyłki. Jeśli organ uzna, że błąd był nieistotny i kwalifikował się do zastosowania trybu określonego w art. 113 k.p.a. należałoby uznać, że odwołanie wniesione w dniu 20 sierpnia 2001 r. (najwcześniej w dniu 16 sierpnia 2001 r.) zostało wniesione z uchybieniem terminu. Treść rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji organu odwoławczego nie pozwala na stwierdzenie, czy organ ten rozpoznał odwołanie z dnia 16 sierpnia 2001 r., czy też odwołanie opatrzone datą 3 sierpnia 2002 r.
Należy podkreślić, że na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki służy zażalenie. Postanowienie takie nie otwiera drogi do późniejszego wniesienia odwołania od decyzji sprostowanej.
Niezależnie od powyższego wskazać również należy na uchybienia polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy (art. 7 k.p.a.) będącym efektem niedopełnienia obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art.77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Organ odwoławczy całkowicie zignorował treść pisma Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Ł. z dnia 24 października 2001 r. W piśmie tym zawarte jest stwierdzenie, że uzupełniające dochodzenie nie pozwoliło na stwierdzenie podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.