Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków. Wobec treści orzeczenia skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 21-letnim synem M.S., 20-letnim synem D.S. 17-letnim synem M.S. oraz 15-letnią córką A.S., które samotnie wychowuje. Najstarszy syn jest niepełnosprawny, a pozostałe dzieci nadal się uczą. Skarżąca oświadczyła przy tym, że w miesiącu listopadzie 2007 roku osiągnęła dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę oraz umowy zlecenia, w łącznej kwocie 2.459,47 zł brutto. Syn M. otrzymuje rentę socjalną, która wraz z alimentami i zasiłkiem pielęgnacyjnym, stanowi kwotę 1.254,87 zł. Dochód z tytułu umowy zlecenia w miesiącu listopadzie osiągnął także syn D., w wysokości 160 zł netto.
Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że uzyskiwane przez nią dochody nie stanowią stałej kwoty, lecz uzależnione są od liczby dodatkowych godzin pracy i dni świątecznych przypadających w danym miesiącu. Podobnie dochody syna D. nie mają charakteru stałego. Syn bowiem jest studentem i pracuje jedynie "na promocjach". Dodała, że edukacyjne i bytowe potrzeby dzieci pochłaniają znaczną część budżetu domowego. Skarżąca wskazała także, że rodzina nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem działki budowlanej o pow. 1000 m2.
Ponadto we wniosku skarżąca zawarła oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, w tym poprzez ustanowienie adwokata, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 21-letnim synem M.S., 20-letnim synem D.S., 17-letnim synem M.S. oraz 15-letnią córką A.S., które samotnie wychowuje. Najstarszy syn jest niepełnosprawny, a pozostałe dzieci uczą się (UŁ, LO i gimnazjum). Dochód netto rodziny w miesiącu listopadzie stanowił łącznie kwotę ok. 3.685,9 zł, co w przeliczeniu na osobę stanowiło kwotę ok. 737 zł. Jednakże uzyskiwane przez rodzinę dochody, za wyjątkiem renty socjalnej, alimentów i zasiłku pielęgnacyjnego dla syna M., nie stanowią stałej kwoty, lecz uzależnione są od liczby dodatkowych godzin pracy i dni świątecznych przypadających w danym miesiącu oraz ilości zleceń dla studiującego syna D. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, za wyjątkiem działki budowlanej o pow. 1000 m2.
Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę i charakter dochodów osiąganych przez rodzinę skarżącej, Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącej powoduje bowiem, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319).
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3, art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)