Uzasadnienie
Stowarzyszenie A zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji własnej z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia (obiektu inwentarskiego oraz infrastruktury towarzyszącej) na działce nr 105, obręb [...], gmina B. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji własnej, które to postanowienie Kolegium wydało w I instancji. Zgodnie z art. 127 § 3 w związku z art. 144 Kpa od postanowienia wydanego w I instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie ani zażalenie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pouczenie o takiej treści znajdowało się zakwestionowanym rozstrzygnięciu. Strona skarżąca nie skorzystała z tej drogi, lecz postanowienie wydane przez organ w I instancji zaskarżyła bezpośrednio do sądu.
Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
A. P.