Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 listopada 2017 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Jednocześnie Spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję, doręczoną pełnomocnikowi Spółki w dniu 1 września 2017 roku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie jest prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017., poz. 1369) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W myśl z kolei art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) – w skrócie: "K.p.a.", jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej – M. G. w dniu 1 września 2017 roku. To z kolei oznacza, że ustawowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 2 października 2017 roku, natomiast skarga została nadana pocztą w dniu 13 listopada 2017 roku, a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż strona skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.
Sąd ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie wskazać należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie podlega w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Termin ten może jedynie podlegać przywróceniu, jednak w przedmiotowej sprawie prawomocnym postanowieniem Sąd odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako spóźnioną, o czym orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono z kolei w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
A.B.