Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.S.i P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Wobec treści orzeczenia skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku tym wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w kwocie 1500 zł brutto oraz z tytułu "wpływy z czynszu najmu" w wysokości 250 zł.
Podała przy tym, że jej majątek stanowią prawa majątkowe w postaci współwłasności domu o pow. 220 m2 oraz współwłasności domu czynszowego, a ponadto akcje. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 21 lutego 2008 roku A.S. została wezwana do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące oraz wskazania liczby, rodzaju i wartości posiadanych akcji - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
Wezwanie w tej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało skarżącej doręczone w dniu 26 lutego 2008 roku.
W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała wymaganych przez Sąd informacji i dokumentów, wskazanych w zarządzeniu z dnia 21 lutego 2008 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 p.p.s.a.).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym w sposób bezsporny wynika jedynie, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w kwocie 1500 zł brutto oraz z tytułu "wpływy z czynszu najmu" w wysokości 250 zł.
W skład majątku skarżącej wchodzą przy tym prawa majątkowe w postaci współwłasności domu o pow. 220 m2 oraz współwłasności domu czynszowego, a ponadto akcje. Przy czym skarżąca, mimo wezwania, nie podała ich rodzaju, liczby i wartości. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Pozostałe zaś kwestie dotyczące stanu majątkowego skarżącej i jej możliwości płatniczych wobec faktu niewykonania zarządzenia z dnia 21 lutego 2008 roku, a w szczególności braku nadesłania wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące oraz niewskazania liczby, rodzaju i wartości posiadanych akcji, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącą wyjaśnione. Tym samym uznać należało, że wnioskodawczyni nie wykazała jednoznacznie, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jedynie zaś spełnienie tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319).
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
(MSi)