Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2006 roku skarżący L. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem j ej odrzucenia.
Wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 lutego 2006 roku - wezwanie odebrała żona Z. W..
Skarżący, pomimo upływu 7 dni, nie dokonał wpłaty wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Konsekwencje nieusunięcia w terminie braku fiskalnego skargi, reguluje art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowiąc, iż w takim przypadku sąd skargę odrzuca.
Skarżący L. W. nie wpłacił wpisu sądowego w ciągu 7 dni od daty doręczenia wezwania. Termin do uzupełnienia braku biegł od dnia 2 lutego 2005 roku i upłynął w dniu 9 lutego 2006 roku. Podkreślić należy, iż przedmiotowy termin jest terminem ustawowym i nie może być skracany, ani przedłużany.
Wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zostało odebrane przez żonę skarżącego. Kwestię doręczeń zastępczych reguluje między innymi art. 72 p.p.s.a. stanowiąc, iż w razie, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy. Przepis ten przyjmuje swoistą fikcję prawną doręczenia pisma osobie adresata pomimo, iż faktycznym odbiorcą przesyłki jest inna osoba. Skuteczność doręczenia z art. 72 p.p.s.a. wyłączona zostaje jedynie w przypadku, gdy wskazane wyżej osoby mają sprzeczne interesy w sprawie i nie podjęły się oddania pisma adresatowi. W niniejszej sprawie powyższa przesłanka wyłączająca nie zachodzi, stąd też uznać należało, iż wezwanie do wpisu, odebrane przez Z. W. w dniu 2 lutego 2006 roku, wywołało - z tą datą - skutek doręczenia wobec skarżącego.
Ponieważ L. W., mimo odpowiedniego pouczenia o terminie uzupełnienia braku skargi i skutkach niewykonania tego obowiązku, nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 500 złotych, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak wyżej.