Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 24 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania D. I. reprezentowanej przez S. I. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej, w związku z ustalonym na dzień złożenia wniosku prawem do świadczenia pielęgnacyjnego za okres od kwietnia do czerwca 2012 r. realizowanej w ramach rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organu II instancji wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 maja 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenia pielęgnacyjne (Dz.U. z 2012 r., poz. 551 ze zm.) prawo do pomocy przysługuje matce, ojcu lub opiekunowi faktycznemu dziecka, mającym ustalone za miesiąc kwiecień, maj lub czerwiec 2012 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Pomoc jest przyznawana niezależnie od dochodu, tj. zgodnie z zasadami przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego. W tej sytuacji pomoc finansowa realizowana w ramach rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje D. I., z uwagi na to, iż sprawuje ona opiekę nad niepełnosprawnym mężem.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. D. I. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie córki S. I. wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji organów obu instancji oraz wydanie wyroku przyznającego prawo do pomocy finansowej w związku z ustalonym prawem do świadczenia pielęgnacyjnego, wskazując na niekonstytucyjność przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 maja 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu sytuacja taka ma miejsce właśnie w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt II SA/Po 543/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne:
- - czy § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz. U. Nr 295, poz. 1746 z 2011 r.) w zakresie w jakim uniemożliwia przyznanie przewidzianej w nim pomocy osobom uprawnionym do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego innym niż matka, ojciec lub opiekun faktyczny dziecka, niezależnie od sytuacji dochodowej i majątkowej tych osób jest zgodny z art. 2, art. 18 i art. 32 ust. 1, art. 71 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Zdaniem składu orzekającego odpowiedź na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu wpłynie na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 543/12. Wprawdzie pytanie prawne skierowane w powyższej sprawie dotyczy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011 r., jednak rozporządzenie z dnia 9 maja 2012 r. jest aktem cyklicznym regulującym ten sam przedmiot sprawy.
W tej sytuacji Sąd kierując się regulacją art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił z urzędu postępowanie, o czym orzekł w sentencji postanowienia.
B.C.