Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z konkubiną oraz niepełnoletnim synem, z którymi utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia za pracę na [...] etatu w kwocie [...] złotych oraz wynagrodzeniu za pracę na [...] etatu konkubiny w kwocie [...] złotych. Przy czym wynagrodzenie za pracę strony skarżącej jest zajęte przez komornika. Strona skarżąca oświadczyła, że w ponoszeniu kosztów utrzymania koniecznego korzysta z pomocy matki oraz, iż ani ona ani konkubina nie posiadają żadnego majątku.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanek przyznania prawa pomocy unormowanych w cytowanym przepisie wymaga uwzględnienia sytuacji materialnej osoby wnoszącej o przyznanie prawa pomocy oraz wysokości ciążących na niej obowiązków ponoszenia kosztów w toku postępowania.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca mając zajęte wynagrodzenie za pracę przez komornika i utrzymują się wraz z synem z pomocy matki oraz wynagrodzenia konkubiny w kwocie [...] złotych realnie nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania niezależnie od ich wysokości. Nie dysponuje bowiem ona środkami finansowymi. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych a tym samym jej żądania zwolnienia od nich, jako bezzasadne nie podlega uwzględnieniu referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.