Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1000/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił na skutek skargi Gminy G., zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] r. oraz decyzję Starosty o z dnia [...] r. Jednocześnie Sąd zasądził od Wojewody na rzecz Gminy G. kwotę 1.506,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, do której zaliczył wpis sądowy (1266 zł) oraz koszty ustanowienia pełnomocnika (240 zł). Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia powołano art. 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Wskazane orzeczenie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 lutego 2013 r.
W dniu 28 lutego 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku (w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania) poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kwoty 3666 złotych, tj. z uwzględnieniem w pełnym zakresie kosztów zastępstwa prawnego w wysokości 2400 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.).
W sprawie bezspornym jest, iż orzeczenie zapadłe w dniu [...]r. poza uchyleniem decyzji organów obu instancji, obejmuje także postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania.
Nie można zatem uznać, że Sąd w przedmiotowym wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniałoby uzupełnienie wyroku na zasadzie wynikającej z art. 157 § 1 p.p.s.a.
Z cytowanego art. 157 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
Okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasądził na rzecz skarżącej koszty postępowania w niższej niż należna wysokości, nie uzasadnia żądania uzupełnienia wyroku, gdyż zasądzenie kosztów postępowania w niższym rozmiarze nie oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia (w przedmiocie kosztów) por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2008 r. II FSK 50/07, LEX nr 505345 oraz postanowienie NSA z dnia 15 marca 2005 r. sygn. akt GSK 1334/04, ONSAiWSA 2005/6/124). W takiej sytuacji stronie przysługuje zażalenie, a nie żądanie uzupełnienia wyroku (por. uchwałę SN z dnia 11 grudnia 1972 r. III PZP 14/72 opubl. OSNCP 1972 nr 12 poz. 215).
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. odmówił uzupełnienia wyroku z uwagi na bezzasadność wniesionego w tym zakresie wniosku.