Uzasadnienie
W dniu 19 października 2012 r. (data nadania) K. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", każde pismo strony – a więc również skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt sprawy, wniesiona w niniejszej sprawie skarga K. G. nie została podpisana. W związku z tym Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 21 listopada 2012 r. nakazał wezwać skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Przedmiotowe wezwanie zostało – w świetle art. 72 p.p.s.a. – doręczone skarżącej prawidłowo w dniu 29 listopada 2012 r., bowiem w tym dniu pismo to odebrała matka skarżącej B. G. (będąca dorosłym domownikiem), która podjęła się oddania pisma stronie (potwierdzenie odbioru - k.16). Skarżąca, pouczona o skutkach niewykonania wezwania Sądu, dotychczas nie podpisała skargi, co oznacza, że siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 6 grudnia 2012 r. Okoliczność ta obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Ubocznie należy wskazać, iż przez przeoczenie niewykonanie przez stronę wezwania do usunięcia braku formalnego zostało dostrzeżone dopiero w trakcie rozprawy w dniu 18 kwietnia 2013 r., przez co zbędnie prowadzono postępowanie mające na celu merytoryczne rozstrzygnięcie skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawarte w pkt II sentencji, znajduje umocowanie w art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).