Uzasadnienie
Z. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]., znak: [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem.
Jako materialnoprawną podstawę prawną wydania decyzji organ wskazał art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456). Przyczyną odmowy było uznanie, iż wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Sąd zważył, co następuje
Postępowanie podlega zawieszeniu.
Zgodnie bowiem z art. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. - sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sądowi wiadome jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456) z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim przepis ten pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
W związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP przepisu, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji z możliwością wystąpienia w przyszłości przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145a kpa, Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania sądowego na podstawie powołanego art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.