Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez J. A. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], nakazującej J. A. wykonanie rozbiórki części budynku obory, tj. dwóch zadaszeń o wymiarach 6,20m x 73m po stronie wschodniej i zachodniej zewnętrznych ścian podłużnych istniejącego budynku, wykonanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę na działce nr ewid. 3/3 w K.-B., gmina S. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że wymieniona na wstępie decyzja organu I instancji została doręczona J. A. w trybie art. 42, 43 i 44 K.p.a. – ze względu na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania przesyłkę pozostawiono w dniu 17 maja 2012 r. w urzędzie pocztowym w C. na okres 14 dni, umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie 7 dni od tej daty, a następnie awizowano przesyłkę powtórnie w dniu 25 maja 2012r. - przesyłka nie została jednak odebrana, a zatem skutek doręczenia nastąpił w dniu 31 maja 2012r.; w dniu 4 czerwca 2012r. zwrócono ją organowi.
W dniu 13 sierpnia 2012r. J. A. złożył odwołanie od doręczonej we wskazanym trybie decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Wskazał, że o jej wydaniu dowiedział się dopiero z upomnienia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją, a z jej treścią zapoznał się dopiero 30 lipca 2012r., kiedy to na jego żądanie, została mu ona przesłana listem zwykłym. Podniósł, że nie odebrał osobiście decyzji, gdyż wyjeżdżał służbowo do Holandii w okresie od 15 do 27 maja 2012r. oraz do wsi S. w okresie do 7 czerwca 2012r.
Organ odwoławczy stwierdził, że wskazane okoliczności nie świadczą o braku winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu, dlatego postanowieniem z dnia [...], znak: [...] odmówił przywrócenia terminu, a w konsekwencji zobligowany był do wydania na podstawie art. 134 K.p.a. postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł J. A., domagając się stwierdzenia nieważności lub uchylenia tego postanowienia.
W ocenie skarżącego - zaskarżone postanowienie jest wadliwe, gdyż opiera się na również wadliwym postanowieniu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący podniósł, że – wbrew stanowisku organu - uchybił terminowi bez swojej winy. Jego zdaniem, organem właściwym do wydania postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu był - zgodnie z art. 59 § 1 K.p.a. - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Skarżący podkreślił, iż nie miał obowiązku ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania strony w postępowaniu ani pełnomocnika do doręczeń. Nie był także zobligowany do podawania nowego adresu zamieszkania, bo ten adres się nie zmienił, a skarżący jedynie okresowo nie był obecny w miejscu zamieszkania. W przekonaniu skarżącego, nie miał on obowiązku nieustannego monitorowania czynności podejmowanych przez organ pierwszej instancji w sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
Prawidłowo organ ustalił, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującej skarżącemu wykonanie rozbiórki części budynku obory położonego na działce nr ewid. 1/6 w K.-B., gmina S. - z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu wynikającego z art. 129 § 2 K.p.a. – okoliczności tej nie kwestionuje skarżący.
Decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w trybie przepisów art. 43 i 44 K.p.a. Zgodnie z art. 43 – w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Natomiast w razie niemożności osobistego doręczenia przesyłki adresatowi (w trybie art. 42 K.p.a.) lub w sposób przewidziany w art. 43 K.p.a. poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (...), przy czym zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art.44 K.p.a.).
Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą decyzję organu I instancji z dnia [...], Nr [...] pozostawiono w dniu 17 maja 2012 r. w urzędzie pocztowym w C.e na okres 14 dni z adnotacją "adresat nieobecny". Jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni, a następnie awizowano przesyłkę powtórnie w dniu 25 maja 2012r., co wynika ze stempla pocztowego (k. 96 akt admin. organu I instancji). Przesyłka mimo upływu terminu nie została odebrana, dlatego w dniu 4 czerwca 2012r. zwrócono ją organowi. Prawidłowo zatem organ przyjął, że - w świetle powołanego art. 44 § 4 K.p.a. - skutek doręczenia decyzji nastąpił w dniu 31 maja 2012r. tj. z upływem 14 dni licząc od 17 maja 2012r., a zatem w terminie kolejnych 14 dni skarżący miał prawo wnieść odwołanie.
Tymczasem skarżący złożył odwołanie dopiero w dniu 13 sierpnia 2012r., a więc z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu.
Wprawdzie skarżący jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, jednak postanowieniem z dnia [...], nr [...] wniosek ten został oddalony. W sytuacji występującej w sprawie organ zobowiązany był więc na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdzić wniesienie odwołania z uchybieniem terminu.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem dotyczą w istocie postanowienia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które jest przedmiotem odrębnej skargi i odrębnego rozpoznania przez Sąd. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które należy uznać za prawidłowe.
Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).