Uzasadnienie
Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy. Uzupełniając braki formalne wniosku oświadczył, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto. Skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni [...] arów oraz [...] arów lasu. Na stałe koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżącego składają się wydatki na gaz – [...] złotych miesięcznie, opał – [...] złotych za okres grzewczy i energię elektryczną [...] złotych za dwa miesiące.
Skarżący oświadczył, że posiada oszczędności, nie wskazując ich wysokości, które mają zabezpieczyć możliwość ponoszenia kosztów utrzymania koniecznego w sytuacji pogorszenia się jego warunków materialnych.
Z znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy decyzji Prezesa KRUS z dnia [...], znak [...] wynika, że skarżący ma przyznaną emeryturę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto (k. 8 – 9 akt adm.).
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z drugą z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Dochód w kwocie [...] złotych netto nie jest bowiem w stanie zapewnić pokrycia wydatków związanych ze stałymi kosztami utrzymania koniecznego. Zwłaszcza, że na poczet tych kosztów, nie obejmujących kosztów wyżywienia, skarżący średnio miesięcznie przeznaczać powinien kwotę około [...] złotych. Kwota ta stanowi sumę miesięcznych wydatków na gaz, ½ wydatków na energię elektryczną (miesięczny koszt zużycia) oraz 1/12 wydatków na opał (kwota, którą skarżący powinien zaoszczędzić miesięcznie przez cały rok, aby z wykazanych dochodów móc opłacić koszty opału). W tym miejscu należy zauważyć, że mając na uwadze, iż wykazane przez skarżącego wydatki stanowią niemal trzecią część jego miesięcznych dochodów referendarz sądowy odstąpił od sprawdzenia wysokości zgromadzonych przez skarżącego oszczędności. Dał bowiem wiarę oświadczeniu skarżącego, że zabezpieczają one możliwość ponoszenia przez niego kosztów utrzymania.
Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jego żądanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe zaś postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.