Uzasadnienie
Po wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany planów zagospodarowania przestrzennego miasta część I w dniu [...]kwietnia 2002r. do Zarządu Miasta złożone zostało pismo podpisane przez M.D., K.Ł., A.P., M. G., B.S., K.K., E.W., D.F., J.S., J.S., D.W., M.J. i A.G., w którym wskazani oświadczyli, iż wnoszą do wyłożonego projektu protest. Podniesiono w tym piśmie, że wskazane osoby są właścicielami działek gruntowych wykazanych na załączonym podkładzie geodezyjnym i przez te działki została zaprojektowana droga zbiorcza (ulica) oznaczona symbolem KDZ i na jej projektowanie wskazani się nie godzą ze względów wskazanych szczegółowo w tym piśmie.
W dalszej części tego pisma wnoszący je podnieśli, że wnoszą do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego również zarzut przewidziany art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, bo przez władze miasta nie jest chroniona własność, a składający zarzut nie chcą by teren nieruchomości stanowiący ich własność był przeznaczony pod zbędną dla nich ulicę. Rada Miejska uchwałą Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. podjętą na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z p.zm), art. 23 ust. 3 i art. 25 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z p.zm.) nie uwzględniła powyższego zbiorowego protestu, złożonego w dniu [...].04.2002 r. przez:
- 1. M.D. - dot. działek Nr [...], Nr [...], i Nr [...] leżących przy ul.[...];
- 2. K.Ł. - dot. działek Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] leżących przy ul.[...]
- 3. A. P. - dot. działek Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] leżących przy ul. [...]
- 4. M.G. - dot. działek Nr [...], Nr [...] i Nr [...] leżących przy ul.[...];
- 5. B.S. - dot. działki Nr [...] leżącej przy ul.[...];
- 6. K.K. - dot. działek Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...];
7 D.F. - dot. działki Nr [...],
- 8. E.W. - dot. działek Nr [...], Nr [...] Nr [...] Nr [...], Nr [...] Nr [...], Nr [...] i Nr [...];
- 9. J.S.;
- 11. J.S.;
- 11. D.W. - dot. działki Nr [...];
12, M.J.;
- 13. A.G..
W motywach do tej uchwały podniesiono, że ulica kategorii KDZ spełniać ma funkcję obsługi komunikacyjnej w tym obszarze jako droga podstawowego układu miejskiego. Zaprojektowanie tej ulicy nastąpiło zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza to interesu prawnego właściciela i jego uprawnień ani też porządku prawnego.
W skardze na tę uchwałę K.Ł. działająca w imieniu wszystkich właścicieli działek wykazanych na dołączonej liście przez nich podpisanej w osobach wyżej już wskazanych, przy których wymienione są numery ich działek gruntowych oraz przez A.W., który nie składał ani protestu ani zarzutu do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, wniosła o stwierdzenie jej nieważności jako podjętej sprzecznie z art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Rada Miejska w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zaskarżonej uchwały zawarte w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając skargę zważył, co następuje
Przede wszystkim rozważyć należy, czy wniesione pismo do Zarządu Miasta przez osoby w nim wymienione z daty 18 kwietnia 2002r. stanowiło zarzut do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 24 ust. 1, czy też protest do tego projektu w rozumieniu art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 z p. zm.).
Osoby składające to pismo określili w nim, że wnoszą je jako właściciele nieruchomości, przez które ma przebiegać zaprojektowana ulica zbiorcza oznaczona symbolem KDZ składają po pierwsze protest do projektu planu, ale również po drugie jako zarzut do tego projektu.
Zaskarżona uchwała powyższe pismo uznała za zbiorowy protest do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i go odrzuciła na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Uznanie tego pisma za protest do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego przez zaskarżoną uchwałę jest błędne i sprzeczne z art.23 ust. 1 ustawy omawianej, bowiem w myśl tego przepisu protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wnoszący zaś powyższe pismo wyraźnie powołali się na to, iż są właścicielami nieruchomości na których projekt planu ustala usytuowanie przedmiotowej ulicy co narusza ich uprawnienia. Treść tego pisma wyraźnie wskazuje, że stanowiło ono zarzut do projektu w rozumieniu art. 24 ust. 1 omawianej ustawy i tak winno być rozpoznane przez zaskarżoną uchwałę. Skoro pismo to uznane zostało za protest sprzecznie z art. 24 ust. 1 ustawy, to uchwała zaskarżona podjęta została sprzecznie z tym przepisem co powoduje jej nieważność w świetle art. 27 ust. 1 powołanej ustawy, a co należało stwierdzić na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.
Wydane rozstrzygnięcie powoduje, że wniesione pismo przez osoby które je wniosły do Zarządu Miasta zostanie rozpoznane jako zarzut do projektu planu zagospodarowania przestrzennego z zachowaniem wszystkich wymogów prawnych obowiązujących w tym zakresie.
W odniesieniu do skarżącego A.W. skarga wniesiona w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu, ponieważ w postępowaniu administracyjnym nie składał on zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego i przez to nie jest uprawniony do wnoszenia skargi na zaskarżoną uchwałę.
O niemożności wykonywania zaskarżonej uchwały w części uwzględniającej skargę do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono w myśl art. 1 i 2 tej ostatniej ustawy.